การสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาด้วยสมรรถนะ การใช้สื่อสังคมออนไลน์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่
คำสำคัญ:
ภาพลักษณ์สถานศึกษา , สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่ , สื่อสังคมออนไลน์กับการบริหารสถานศึกษาบทคัดย่อ
ภาพลักษณ์ของสถานศึกษาเป็นสิ่งสำคัญที่สะท้อนถึงการรับรู้ของสังคมต่อองค์กร โดยเกิดจากประสบการณ์ ความรู้สึก และความประทับใจที่ได้รับจากการปฏิบัติและพฤติกรรมของบุคลากร ซึ่งประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ ด้านสังคม ด้านกระบวนการ ด้านบุคคล ด้านบรรยากาศ และด้านความเชื่อถือ ทั้งนี้ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษามี 3 ด้าน คือ การให้บริการที่ดี การได้รับการยอมรับ และการประชาสัมพันธ์ ในขณะเดียวกัน ผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่จำเป็นต้องมีวิสัยทัศน์ที่ทันสมัยและคุณลักษณะสำคัญ 9 ประการ ได้แก่ ภาวะผู้นำ การบริหารแบบมีส่วนร่วม ความสามารถในการตัดสินใจ ทักษะการสื่อสารและมนุษยสัมพันธ์ วิสัยทัศน์และการวางแผน ความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี คุณธรรมจริยธรรม การเป็นนักพัฒนาการเรียนรู้ และความสามารถในการปรับตัว ตลอดจนสมรรถนะที่จำเป็น 8 ด้าน ได้แก่ ความรู้ ความเป็นผู้นำ การบริหารจัดการ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ การทำงานเป็นทีม การนำการเปลี่ยนแปลง การใช้เทคโนโลยี และจริยธรรมวิชาชีพ นอกจากนี้ สื่อสังคมออนไลน์ยังมีบทบาทสำคัญในการบริหารสถานศึกษา ทั้งในฐานะช่องทางการสื่อสาร การสืบค้นข้อมูล การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ การประชาสัมพันธ์ และการสร้างความสัมพันธ์ โดยสื่อสังคมออนไลน์แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ สื่อเครือข่ายทางสังคม สื่อพูดคุยแสดงความคิดเห็น และสื่อแบ่งปันผลงาน ซึ่งการพัฒนาสมรรถนะการใช้สื่อสังคมออนไลน์ควรเน้นการใช้ภาษา การนำเสนอ การสร้างแรงบันดาลใจ ความน่าเชื่อถือ และการมีส่วนร่วม พร้อมทั้งมีกระบวนการสนับสนุน เช่น การส่งเสริมการใช้สื่ออย่างมีจริยธรรม การพัฒนาทักษะดิจิทัล การจัดการเรียนรู้ผ่านแพลตฟอร์มดิจิทัล การจัดหาเครื่องมือที่เพียงพอ และการสร้างเครือข่ายการใช้สื่อร่วมกัน เพื่อยกระดับการบริหารและภาพลักษณ์ของสถานศึกษาอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
เกตุธัช กัญจนชุมาบุรพ. (2564). การพัฒนาการเรียนรู้ฐานสมรรถนะตามแนวคิดการเรียนรู้โครงงานเป็นฐานร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสุขศึกษาและทักษะการรู้ดิจิทัลของนักเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. ศิริธรรมออฟเซ็ท.
จิณณวัตร ปะโคทัง และธีระ รุญเจริญ (2565). ปัจจัยในการสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. 5(3), น. 123-131.
ชฎาพร เธียรศิริพิพัฒน์ , ตระกูล จิตวัฒนากร และวิโรชน์ หมื่นเทพ. (2567). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัลของครูระดับมัธยมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 7(1), 349-358.
ณิชกุล เสนาวงษ์. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของคนเจนเนอเรชั่นแซด ในยุค New Normal ในกรุงเทพมหานคร. รายงานการค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยสยาม.
นริศ สุคันธวรัตน์. (2560). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อสร้างภาพลักษณ์สถานศึกษาอาชีวศึกษาตามกรอบแนวคิด ความรับผิดชอบต่อสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นฤเบศ เชาว์พานิช. (2566). แนวทางการพัฒนาภาพลักษณ์ของสถานศึกษาอาชีวศึกษาจังหวัดพิษณุโลก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปรีดี นุกุลสมปรารถนา. (2564). กระบวนการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค. ค้นเมื่อ 18 มิถุนายน 2568, จาก https://www.popticles.com/marketing/consumer-buying-process.
ภูริต สุคนธ์ปัญญา. (2564). กลยุทธ์การสร้างเนื้อหาบนสื่อออนไลน์ : กรณีศึกษากลุ่มธุรกิจอาหารที่มีผู้ติดตามกว่า 1 แสนซับสไครบ์ในยูทูป. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาสื่อสารการตลาดและแบรนด์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
มงคล แก้วรอด. (2564). การศึกษาความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อภาพลักษณ์อาชีวศึกษาของวิทยาลัยในสังกัดสถาบันภาคตะวันออกเฉียงเหนือ1. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา. 5(1), น. 114-115.
มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2563). มโนทัศน์การสร้างภาพลักษณ์องค์การ. วารสารบัณฑิต วิทยาลัยพิชญทรรศน์. 15(1), น. 150-160.
รักเกียรติ พันธุ์ชาติ. (2561). Social Media : แนวทางการนำมาประยุกต์ใช้กับหน่วยงานของรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม.
วรวรรณ องค์ครุฑรักษา. (2561). การบริหารภาพลักษณ์และเอกลักษณ์ที่พึงประสงค์ของสินค้าและองค์กร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจิตร อาวะกุล. (2542). เทคนิคมนุษยสัมพันธ์ Human Relation Technique. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.ปริ๊นติ้ง เฮ้าส์.
ศศิพงษ์ ศรีสวัสดิ์. (2567). การเขียนเชิงสร้างสรรค์บนสื่อออนไลน์ Creative Writing on Online Media. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2562). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนภาครัฐเป็นรัฐบาลดิจิทัล. ค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.ocsc.go.th/sites/default/files/attachment/circular/w6-2561-attachment_0.pdf.
สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2562). รายงานการศึกษา เรื่อง แนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สิทธิชัย มเหศศิริ. (2561). ภาพลักษณ์ของโรงเรียนพลอยจาตุรจินดาตามทัศนะของผู้ปกครอง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภารัตน์ แพหีต และณัฐสุดา กาญจน์เจริญ. (2559). Social Media กับการเรียนการสอน. ค้นเมื่อ 28 มิถุนายน 2568, จาก www.smforedu.blogspot.com.
อัญชลี ศรีจันทร์. (2566). แนวทางการพัฒนาการจัดระบบสารสนเทศการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน. 5(2), น. 78-92.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี และคณาจารย์ท่านอื่น ๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง
