การนิเทศบูรณาการเพื่อส่งเสริมกำกับติดตาม การบริหารงานตามนโยบายสู่การพัฒนาคุณภาพอย่างยั่งยืน
คำสำคัญ:
การนิเทศบูรณาการ, การส่งเสริมกำกับติดตามการบริหารงานตามนโยบาย, การพัฒนาคุณภาพอย่างยั่งยืนบทคัดย่อ
การนิเทศบูรณาการ เป็นกระบวนการสร้างสรรค์ความร่วมมือระหว่างผู้บริหารสถานศึกษาและบุคลากรในสถานศึกษามุ่งเน้นการให้คำแนะนำ ช่วยเหลือ ชี้แนะแนวทาง เพื่อร่วมกันพัฒนาสถานศึกษาให้ก้าวไปสู่เป้าหมายแห่งความสำเร็จเชิงประจักษ์ด้วยวิธีการที่หลากหลาย เป็นแนวทางในการนิเทศบูรณาการ จำแนกออกเป็น 6 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการนิเทศบูรณาการ 2) จุดมุ่งหมายการนิเทศบูรณาการ 3) วัตถุประสงค์การนิเทศบูรณาการ 4) กระบวนการนิเทศบูรณาการ 5) การประเมินผลการนิเทศบูรณาการ และ 6) ปัจจัยความสำเร็จในการนิเทศแบบบูรณาการ นำมาใช้ส่งเสริมกำกับติดตามการบริหารงานตามนโยบายซึ่งเป็นกระบวนการที่มีระบบในการเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อตรวจสอบความก้าวหน้าของกระบวนการนำนโยบายหรือโครงการไปดำเนินการและช่วยให้การดำเนินการบรรลุผลสำเร็จตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ตามแผน และเป็นกลไกเบื้องต้นของการตรวจสอบความก้าวหน้าในการนำนโยบายหรือโครงการไปสู่การปฏิบัติ การติดตามที่ดีต้องมีการตรวจสอบอย่างเป็นระยะและสามารถย้อนกลับข้อมูลได้ทันสถานการณ์ มีการบ่งชี้ปัญหาตลอดจนกำหนดวิธีการแก้ไขไปสู่แนวปฏิบัติ ไม่เป็นภาระของผู้รับผิดชอบและปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ให้ข้อมูลย้อนกลับเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างมีประสิทธิผลสู่การพัฒนาคุณภาพอย่างยั่งยืน เสริมพลังให้สามารถตัดสินใจอย่างมีเหตุผลด้วยกลวิธีที่ยืดหยุ่น เคารพความหลากหลายทางวัฒนธรรม เกิดการพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ดีและการเรียนรู้ตลอดชีวิต ความท้าทายในการบริหารการศึกษา การใช้ทรัพยากรอย่างมีคุณค่า และสร้างสรรค์อนาคตที่ดีกับคนรุ่นใหม่เพื่อให้เกิดองค์ประกอบแห่งตัวตนที่พัฒนาคุณภาพอย่างยั่งยืน 6 มิติ ได้แก่ 1) ความตระหนักรู้ 2) แรงจูงใจ 3) การเสริมพลัง 4) ความรู้ 5) วิธีสร้างทักษะ และ 6) การปฏิบัติ
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ นารี. (2562). รูปแบบการนิเทศการศึกษาที่พึงประสงค์ในการเสริมสร้างประเทศไทย 4.0 ของศึกษานิเทศก์ สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัด. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการนิเทศการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
กรองทอง จิรเดชากุล. (2559). คู่มือการนิเทศภายในโรงเรียน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธาราอักษร จำกัด.
กาญจนา เงารังษี. (2559). การศึกษากับการพัฒนาที่ยั่งยืน. สมาคมนักวิจัย. 21(2), น. 13-18.
คณัญญา ชมประเสริฐ. (2567). แนวทางการนิเทศภายในเพื่อส่งเสริมการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูโรงเรียนศรีเนห์รู จังหวัดเชียงใหม่. รายงานการค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จักรพงศ์ แถลงกัณฑ์. (2565). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนของครูโรงเรียนสันติวิทยาสรรพ์. วารสารครุศาสตร์ปัญญา. 1(4), น. 24-34.
จำลอง ไชยยา. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบพัฒนาการร่วมกับการชี้แนะทางปัญญาเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการจัดประสบการณ์แบบสมดุลภาษาสำหรับครูผู้สอนเด็กปฐมวัยกลุ่มชาติพันธุ์ลัวะ. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จิติมา วรรณศรี. (2557). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณ.
ดวงดาว อัครบดี. (2566). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อเสริมสร้างทักษะการเรียนรู้ของนักเรียนระดับประถมศึกษา ในโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการนิเทศการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ทิพวรรณ ถาวรโชติ. (2564). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธีรศักดิ์ อุปรมัย อุปไมยอธิชัย. (2568). การบริหารและการจัดการศึกษาสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). พิษณุโลก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธีระ รุญเจริญ. (2545). สภาพการปัญหาบริหารและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษาในประเทศไทย โดยสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพมหานคร: วี.ที.ซี. คอมมิวนิเคชั่น.
นันทรัตน์ เจริญกุล. (2568). การบริหารนโยบายและกลยุทธ์การศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันทวัน พนมเขต. (2566). การพัฒนารูปแบบการนิเทศที่ส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนของครูในวิทยาลัยนาฏศิลป์ สังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการนิเทศการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นุชนาถ สุทธการ. (2565). รูปแบบการนิเทศโรงเรียนบนพื้นที่สูงในถิ่นทุรกันดาร เพื่อส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ของครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปกรณ์พงศ์ อินทองแก้ว. (2563). ปัจจัยและแนวทางในการขับเคลื่อนการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรเมศวร์ โพธิ์คล้าย. (2566). การพัฒนารูปแบบการนิเทศการเรียนการสอนหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขานาฏศิลป์ศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการนิเทศการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เฟื่องอรุณ ปรีดีดิลก. (2566). กระบวนทัศน์การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เยาวภา เดชะคุปต์. (2558). การบริหารและการนิเทศการศึกษาปฐมวัย. กรุงเทพมหานคร: เจ้าพระยาระบบการพิมพ์.
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2557). การนิเทศการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 5). สงขลา: นำศิลป์โฆษณา.
ลัดดาพร ศรีทองสุข. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนของครูโรงเรียนสระพังวิทยาคม สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(2), 47-60.
วชิรา เครือคำอ้าย. (2558). การนิเทศการศึกษา. เชียงใหม่: ส.การพิมพ์.
วไลรัตน์ บุญสวัสดิ์. (2556). หลักการนิเทศการสอน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาสนา บุญมาก. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. 23(2), น. 269-280.
วาสนา ศรีมาศ. (2566). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในเพื่อพัฒนาสมรรถนะครูในการจัดการเรียนรู้คณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาสำหรับโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการนิเทศการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิชิรตา วรธาดาสวัสดิ์. (2566). รูปแบบการนิเทศการศึกษาแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วิทยา เกริกศุกลวณิชย์. (2557). กระบวนการเชิงระบบในการกำกับติดตามการดำเนินงานตามนโยบายของโรงเรียนมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (ม.ป.ป.). (ร่าง) กรอบการติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา. ค้นเมื่อ 19 กันยายน 2568, จาก https://shorturl.asia/f5HJx.
สุวดี อุปปินใจ. (2566). การนิเทศและการพัฒนานวัตกรรมการนิเทศการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงราย: ปี้แอนด์น้อง.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศบูรณาการโดยใช้พื้นที่เป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาสู่การนิเทศภายในโรงเรียนโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการนิเทศการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการสร้างความเข้มแข็งการนิเทศภายในสถานศึกษา. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
หน่วยศึกษานิเทศก์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2568). แนวทางการนิเทศบูรณาการตามนโยบาย “เรียนดี มีความสุข” เพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน ให้ฉลาดรู้ ฉลาดคิด ฉลาดทำ สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน ปีงบประมาณ พ.ศ.2568. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.
อัญชลี ธรรมะวิธีกุล. (2552). การนิเทศการศึกษา. ค้นเมื่อ 19 กันยายน 2568, จาก https://panchalee.wordpress.com/2009/03/30/supervision.
อารี ภูมิพันธุ์. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. 2(2), น. 29-44.
Asia-Pacific Program of Education for All. (1999). Monitoring and evaluation of literacy and continuing education program me: Practitioners’ manual. Retrieved from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED438428.pdf.
Burton. (1965). Supervision: A social process . New York: Appleton Century Co.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี และคณาจารย์ท่านอื่น ๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง
