ASSESSMENT OF HEALTH AND WELL-BEING INTELLIGENCE OF UNDERGRADUATE STUDENT AT MAHAMAKUT BUDDHIST UNIVERSITY, NAKHON PATHOM PROVINCE
Keywords:
Assessment of Intelligence, Well-being, Undergraduate StudentsAbstract
This research aimed to 1) assess the health literacy of undergraduate students at Mahamakut Buddhist University, Nakhon Pathom Province, and 2) propose guidelines for improving the quality of life of undergraduate students at Mahamakut Buddhist University, Nakhon Pathom Province. This research was a quantitative research. The population was selected as undergraduate students from 4 faculties of Mahamakut Buddhist University: Faculty of Education, Faculty of Social Sciences, Faculty of Humanities, and Faculty of Religion and Philosophy, totaling 246 persons. Taro Yamane’s calculation formula was used. The data collection tool was a questionnaire. Data analysis was performed using frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The results of the research found that 1) The level of health literacy of undergraduate students at Mahamakut Buddhist University, Nakhon Pathom Province, found that overall, the level of health literacy of undergraduate students at Mahamakut Buddhist University, Nakhon Pathom Province was at the highest level. When considering each aspect, it was found that the assessment aspect had a high level of health literacy, the access aspect had a high level of health literacy, the knowledge and understanding aspect had a high level of health literacy, and the communication aspect had a high level of health literacy. And in terms of knowledge application, there is a high level of health intelligence. 2) Recommendations: Personnel who perform assessments should receive training in comprehensive health assessment methods that are sensitive to the student context in order for the assessment to be accurate and fair.
References
กองสุขศึกษา. (2558). แนวทางการดำเนินงานสุขศึกษาปีงบประมาณ (พัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ). นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
ขวัญเมือง แก้วดําเกิง. (2554). ความฉลาดทางสุขภาพ. กรุงเทพฯ: กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพกระทรวงสาธารณสุข.
จิระภา ขำพิสุทธิ์. (2561). ความฉลาดทางสุขภาพและพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพระดับความฉลาดทางสุขภาพของนิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารการวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยสารคาม, 24(1), 67-78.
ชลลดา ไชยกุลวัฒนา. (2549). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีจังหวัดอุบลราชธานี. ใน รายงานการวิจัย. วิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานี.
เบญจมาศ สุรมิตรไมตรี. (2556). การศึกษาความฉลาดทางสุขภาพ (Health literacy) และสถานการณ์การดำเนินงานสร้างเสริมความฉลาดทางสุขภาพของคนไทยเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน. กรุงเทพฯ: กระทรวงการต่างประเทศ.
พรปวีณ์ แก้วนพรัตน์, อัจศรา ประเสริฐสิน และอมราพร สุรการ. (2560). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของความฉลาดทางสุขภาพของนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 26(2), 382-389.
เพ็ญประภา ถวิลลาภ. (2547). ความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมการออกกำลังกายของนักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. ใน การศึกษาค้นคว้าอิสระวิทยาศาสตร์สุขภาพ. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย. (2564). วิสัยทัศน์ / นโยบาย / พันธกิจ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย.
แสงเดือน กิ่งแก้ว และนุสรา ประเสริฐศรี. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุที่เป็นโรคเรื้อรังหลายโรค. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 25(3), 43-54.
อทิตยา อินแก้ว และดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ. (2558). การพัฒนาเครื่องมือวัดความฉลาดทางสุขภาวะของนักเรียน. ใน วิทยานิพนธ์วิทยาการวิจัยการศึกษา. ฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Chen, H.-T. (2015). Practical Program Evaluation: Theory-Driven Evaluation and the Integrated Evaluation Perspective. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic Motivation and Self-Determination in Human Behavior. New York: Springer.
Dodge, R., Daly, A. P., Huyton, J., & Sanders, L. D. (2012). The challenge of defining wellbeing. International Journal of Wellbeing, 2(3), 222–235.
Green, Lawrence W. & Kreuter, Marshall W. (1991). Health Promotion Planning: An Education and Environment Approach. Toronto: Mayfield Publishing Company.
Patton, M. Q. (2011). Developmental Evaluation: Applying Complexity Concepts to Enhance Innovation and Use. New York: Guilford Press.
Pender, N.J., Murdaugh, C.L. & Parsons, M.A. (2002). Health Promotion in Nursing Practice. USA: Prentice Hall.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A Visionary New Understanding of Happiness and Well-being. New York: Free Press.
Sen, A. (1999). Development as Freedom. Oxford: Oxford University Press.
Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation Theory, Models, and Applications. San Francisco: Jossey-Bass.
World Health Organization (WHO). (1948). Constitution of the World Health Organization. Geneva: WHO.
Worthen, B. R., Sanders, J. R., & Fitzpatrick, J. L. (2004). Program Evaluation: Alternative Approaches and Practical Guidelines. Boston: Pearson Education.
