ข้อเสนอเชิงนโยบายการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต ๓๙ จังหวัดอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ และพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ ของนักเรียนในสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๓๙ จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยศึกษาสภาพปัญหาและปัจจัยสาเหตุที่เกี่ยวข้องตามขั้นตอนการทํานโยบายสาธารณะของ Thomas R. Day ประชากรได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอนคณิตศาสตร์ และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๓๙ จังหวัดอุตรดิตถ์ ปีการศึกษา ๒๕๖๐ จํานวน ๒,๘๑๗ คน ใช้เทคนิคการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น กําหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่าง ๖๐๓ คน ใช้การวิจัยแบบผสานวิธี เครื่องมือได้แก่ แบบสอบถามสภาพปัญหาและปัจจัย แบบสัมภาษณ์เชิงลึก แบบการศึกษาพหุกรณี แบบการสังเคราะห์เอกสารเพื่อยกร่างข้อเสนอเชิงนโยบาย และแบบสอบถามความคิดเห็นในการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญเพื่อพัฒนา และตรวจสอบข้อเสนอเชิงนโยบาย การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่าสภาพปัญหาและปัจจัยที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของโรงเรียนในสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๓๙ จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในระดับมากจํานวน ๑๐ ข้อ และพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต ๓๙ จังหวัดอุตรดิตถ์ มีจํานวน ๑๒ ข้อ ได้แก่ ๑) พัฒนากลุ่มเครือข่ายโรงเรียนในด้านวิชาคณิตศาสตร์ กําหนดบทบาทและหน้าที่ของเครือข่าย ๒) จัดทําเว็บไซต์ของกลุ่มเครือข่ายโรงเรียนในด้านวิชาคณิตศาสตร์ ๓) สถานศึกษาหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมีการพัฒนาบุคลากรด้านคณิตศาสตร์ ๔) พัฒนากระบวนการกลุ่มชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) ของครู ๕) พัฒนาครูการเขียนแผนจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสําคัญ ๖) กลุ่มเครือข่ายโรงเรียนมีการจัดมหกรรมวิชาการทางคณิตศาสตร์ เวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ๗) กลุ่มเครือข่ายโรงเรียน และสถานศึกษาสร้างความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในท้องถิ่นในการพัฒนาด้านคณิตศาสตร์ ๘) กําหนด มอบหมายปริมาณภาระงานให้เหมาะสมกับปริมาณงานของครู และสภาพบริบทของสถานศึกษา ๙) จัดตั้งห้องศูนย์การเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ ๑๐) พัฒนาห้องสมุดให้เป็นห้องสมุดไร้พรมแดน ๑๑) สถานศึกษากําหนดรูปแบบ มาตรการ ข้อระเบียบการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ ๑๒) พัฒนาระบบการสื่อสารระหว่างโรงเรียนและผู้ปกครองที่เกี่ยวกับการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนโดยใช้ระบบออนไลน์ ผลการตรวจสอบข้อเสนอเชิงนโยบายอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จํากัด, ๒๕๕๑.
เกวลิน ชัยณรงค์. “การศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรุงเทพฯ”. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการศึกษาคณิตศาสตร์. คณะครุศาสตร์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๔.
จิราภา เพียรเจริญ. “บทบาทผู้บริหารในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครู ตามหลักสูตรสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดปทุมธานี”.ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการจัดการการศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, ๒๕๕๖.
เฉลียว บุรีภักดี. ทฤษฎีเชิงระบบและการประยุกต์ใช้ในการพัฒนา. เพชรบุรี : มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี. ๒๕๔๙.
ประกาศ เรื่อง ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ.๒๕๖๑-๒๕๘๐). (๒๕๖๑, ๘ ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๑๓๕ ตอนที่ ๘๒ ก.หน้า ๑
ผจงจิต อินทสุวรรณ. “ตัวแปรที่สามารถทํานายผลการเรียนของนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (พฤติกรรมศาสตร์) สาขาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์”. สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร. ฉบับที่ ๕๒ : ๒๑.
มยุรี อนุมานราชธน. นโยบายสาธารณะ. กรุงเทพ ฯ : เอ็กซเปอร์เน็ท, ๒๕๔๙.
เมธาวี จําเนียร และกรกฎ จําเนียร. “ประโยชน์ ปัญหา และแนวทางแก้ไขการใช้สื่อออนไลน์ในการเรียนอย่างมีประสิทธิภาพของโรงเรียนในจังหวัดนครศรีธรรมราช”. วารสารราชพฤกษ์. ปีที่ ๑๖ ฉบับที่ ๓ (กันยายน – ธันวาคม) : ๑๑๓-๑๒๑.
โรงเรียนอุตรดิตถ์. สารสนเทศโรงเรียนอุตรดิตถ์กลุ่มบริหารวิชาการ. อุตรดิตถ์ : โรงเรียนอุตรดิตถ์, ๒๕๖๐.
ศิลปะชัย ซื่อตรง. “ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษากาฬสินธุ์ เขต ๓”. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการวิจัยการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, ๒๕๕๕.
ศิริชัย กาญจนวาสี. ทฤษฎีการประเมิน. (พิมพ์ครั้งที่ ๘). กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๔.
ศุกร์ศิริ รับคําอินทร์. “ปัญหาและแนวทางแก้ปัญหาการสอนคณิตศาสตร์ของครูชั้นประถมศึกษาปีที่ ๑ สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษานนทบุรี เขต ๒. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, ๒๕๕๐
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. คู่มือการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว, ๒๕๔๔.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. ผลการประเมิน PISA ๒๐๑๕ วิทยาศาสตร์ การอ่าน และคณิตศาสตร์ ความเป็นเลิศและความเท่าเทียมทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : บริษัท ซัคเซสพับลิเคชั่น จํากัด, ๒๕๖๑.
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๖๐-๒๕๗๙. กรุงเทพฯ : บริษัทพริกหวานกราฟฟิค จํากัด, ๒๕๖๐.
สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. เป้าหมายยุทธศาสตร์และตัวบ่งชี้การปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ.๒๕๕๒-๒๕๖๑)[ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://www.onec.go.th/index.php/book/BookView/1003 [ ๒๐ เมษายน ๒๕๕๘].
สํานักงานสถิติแห่งชาติ. การสํารวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. ๒๕๖๐. กรุงเทพฯ : กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม, ๒๕๖๐.
Dye, Thomas R. Understanding public policy. New Jersey: Prentice-hall, Inc., Englewood Cliffs, 1984.
Miner. B. J. Organizational Behavior: Foundations, Theories, and Analyses. Oxford University Press, 2002.
