มโนทัศน์ค่านิยมการสัก : การปรับตัวของความเชื่อสู่สังคมเสรี

Main Article Content

น้ำผึ้ง ท่าคล่อง

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ ได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของการสักตั้งแต่การให้ความหมายของการสัก ความเชื่อเรื่องของการสักในแต่ละพื้นที่ และใช้แนวคิดทฤษฎี เข้ามาวิเคราะห์ เพื่อสะท้อนถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ของการสัก ผ่านแนวคิดปรากฏการณ์วิทยา แนวคิดเรื่องสัญวิทยา และแนวคิดเรื่องวาทกรรม เพื่อให้เห็นถึงปรากฏการณ์ทางสังคมของเรื่องการสัก ตั้งแต่อดีตจนมาถึงปัจจุบัน กระบวนการเปลี่ยนผ่านทางความคิด การให้ความหมายที่เปลี่ยนแปลงไป ตามยุคสมัยและช่วงเวลา โดยได้ทำการศึกษารวบรวมข้อมูลเอกสารที่เกี่ยวข้อง เช่นหนังสือ ข้อมูลทางอินเตอร์เน็ต เป็นต้น จากการศึกษาค้นคว้าและวิเคราะห์ พบว่า 1) การสักเป็นเรื่องของวัฒนธรรมในแต่ละพื้นที่ เป็นการให้ความสำคัญกับเรื่องของรอยสัก ความเชื่อ หรือการได้รับการยินยอมในพื้นที่นั้น ๆ 2) การสักเป็นการสร้างพลังอำนาจบนเรือนร่าง ออกมาเป็นรูปสัญลักษณ์ เป็นการแสดงถึงพลังอำนาจในการเป็นผู้นำครอบครัว ความพร้อมของการมีครอบครัว โดยผ่านรอยสักบนร่างกาย 3) การสักเป็นเรื่องของการแสดงความมีอัตลักษณ์ในสังคม เป็นการแสดงความเป็นตัวตนผ่านรอยสัก เช่น อดีตต้องมีรอยสักเพื่อให้รู้ว่าสังกัดหน่วยอะไร เพื่อจะได้รับความคุ้มครอง 4) การสักเป็นเรื่องของการยึดเหนี่ยวจิตใจ เนื่องจากยามที่ต้องไปออกรบ รอยสักที่อยู่บนร่างกายเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวที่จะให้ศัตรูทำอันตรายมิได้ และ 5) การสักเป็นเรื่องของการสร้างค่านิยมให้เกิดขึ้น ในแต่ละพื้นที่จะมีการสร้างค่านิยมให้กับการสัก การให้ความหมาย หรือสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความหมายของการสัก ทำให้กลุ่มคนในพื้นที่นั้น ๆ จะนิยมทำต่อ ๆ กันมา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ท่าคล่อง น. (2020). มโนทัศน์ค่านิยมการสัก : การปรับตัวของความเชื่อสู่สังคมเสรี. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 6(2), 79–90. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jgrp/article/view/4629
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จุฬารัตน์ ผดุงชีวิต. (2558). การสลักเรือนร่างฟูโกต์กับสังคมวิทยาร่างกาย. ในอนุสร อุณโณ และคณะ. อ่านวิพากษ์ : มิเชล ฟูโก. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์สยามปริทัศน์.

ชลพรรษา ดวงนภา. (2553). รอยสัก : จากความเชื่อ….สู่แฟชั่น. เรียกใช้เมื่อ 7 กันยายน 2563 จาก http://www.province.m-culture.go.th/trat/3junes53.pdf.

พจมาน นิตย์ใหม่. (2550). รอยสัก : การสร้างอัตลักษณ์ที่ปรากฏบนเรือนร่างของตน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เพลินใจ แต้เกษม และคณะ. (2550). รอยสักผู้ต้องขัง….ปัญหาในการปรับตัวและการยอมรับจากสังคม (รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์) ตามโครงการศึกษาวิจัย เรื่อง ศูนย์วิจัยและพัฒนาด้านอาชญาวิทยา สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานราชทัณฑ์ กรมราชทัณฑ์.

สุภางค์ จันทวานิช. (2555). ทฤษฎีสังคมวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สรวิศ รุ่งเลิศมณีพงศ์.(2558). เปิดใจ “คนสัก” เมื่อสังคมไม่ต้องการ “มันก็แค่ความชอบส่วนตัว”. เรียกใช้เมื่อ 7 กันยายน 2563 จาก http://www.matichon.co.th/news_detai.phd?new sid=1439264110.

อาดัม อินดี. (2544). การศึกษาเรื่องการสักบนร่างกายของชนเผ่ากะเหรี่ยงในเขตอำเภอฮอดจังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

อังคาร ปัญญาศิลป์. (2550). รอยสักไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : วี.ที.เอส.บุ๊คเซ็นเตอร์.