ความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันของนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันของนักศึกษา 2) เปรียบเทียบระดับความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนาเชียงใหม่ ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ภาคเรียนที่ 1 ประจำปีการศึกษา 2562 จำนวน 323 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบที การวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิจัยพบว่า
ผลการวิจัย
1. นักศึกษาที่เรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน มีความวิตกกังวลในการเรียนวิชาภาษาอังกฤษ โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านการพูด มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับปานกลาง รองลงมาคือ ด้านการเขียน มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับปานกลาง และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุดคือ ด้านการฟัง มีความวิตกกังวลอยู่ในระดับน้อย
2. นักศึกษาที่เรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันที่จำแนกตามเพศ อายุ โรงเรียน/วิทยาลัยที่จบมา ที่ตั้งของโรงเรียน/วิทยาลัยที่จบมา และคะแนนเฉลี่ยวิชาภาษาอังกฤษ ต่างกัน มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ในชีวิตประจำวัน โดยภาพรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 สำหรับ คณะที่นักศึกษากำลังศึกษาอยู่ นักศึกษามีความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน โดยภาพรวมและรายด้านแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
เกศนีย์ มากช่วย และคณะ. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 9 วันที่ 20 - 21 กรกฎาคม 2561 (หน้า 131 – 143). สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
เจนจิรา ชัยปาน และคณะ. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนหลักสูตร สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล ชั้นปีที่ 4 (ภาคนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต). สงขลา : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ศรีวิชัย.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ : บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : สุวิริยาสาส์น.
ปิยนุช อุดมเกียรติสกุล. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยเอกชน จังหวัดปทุมธานี. การประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 3 ก้าวสู่ทศวรรษที่ 2 : บูรณาการงานวิจัย ใช้องค์ความรู้ สู่ความยั่งยืน วันที่ 17 มิถุนายน 2559 (หน้า 864 - 868). นครราชสีมา : วิทยาลัยนครราชสีมา.
ศิรินันท์ นุยภูเขียว. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อความวิตกกังวลในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 : กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี. 12(28), 231 - 243.
