ภาวะผู้นําของพระเจ้ามหาวิชิตราชในกูฏทันตสูตร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นําตามคติพระพุทธศาสนาของพระเจ้ามหาวิชิตราชที่ปรากฏในกูฎทันตสูตร และการประยุกต์ใช้ภาวะผู้นําของพระเจ้ามหาวิชิตราชในสถานการณ์ปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่า พระเจ้ามหาวิชิตราชทรงเป็นผู้นําตามคติของพระพุทธศาสนา โดยทรงมีคุณสมบัติภายใน คือคุณธรรมสําคัญ เช่น ทศพิธราชธรรมและคุณสมบัติภายนอก คือทรงมีบุคลิกลักษณะสง่างาม กล้าหาญ และสามารถแก้ปัญหาต่าง ๆ ของบ้านเมืองได้ดี หากพิจารณาจากทฤษฎีภาวะผู้นํา พระเจ้ามหาวิชิตราชทรงเป็นผู้นําพิเศษ (Charismatic Leader) เพราะทรงมีพรสวรรค์พิเศษในการทํางานให้สําเร็จได้อย่างน่าอัศจรรย์มีคุณธรรมเด่น เชื่อมั่นในตนเอง มีความสามารถสูงในการควบคุมตนเอง เมื่อพิจารณาจากทฤษฎีลักษณะพฤติกรรมของผู้นํา (Behavioral Theory) ทรงปกครองบ้านเมืองให้มีความเจริญรุ่งเรืองและแก้ไขปัญหาบ้านเมืองโดยใช้แนวทางการพัฒนาให้ประชาชนได้รับการศึกษา ส่งเสริมให้ประชาชนมีศีลธรรมและให้อยู่ดีกินดี และจากทฤษฎีสถานการณ์ (Situational Theory) ทรงวางแผนการบริหารบ้านเมืองไว้อย่างรอบคอบ ทรงแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ตามลําดับความจําเป็นก่อนหลัง เช่น ปัญหาความยากจน ปัญหาการเกษตร และปัญหาการค้าการลงทุน ส่วนภาวะผู้นําของพระเจ้ามหาวิชิตราชที่สามาถนํามาประยุกต์ใช้ได้ในสังคมปัจจุบัน ได้แก่ การเป็นผู้นําที่ควรมีคุณสมบัติภายในคือคุณธรรมโดยเฉพาะหลักทศพิธราชธรรม และมีคุณสมบัติภายนอก คือมีบุคลิกลักษณะดี รู้จักวางตัวให้เหมาะสม และมีความสามารถในการแก้ปัญหา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์และคณะ. พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น, ๒๕๕๑.
ถวิล ธาราโภชน์. จิตวิทยาสังคม. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์, ๒๕๓๒.
นันทวรรณ อิสรานุวัฒน์ชัย. “ภาวะผู้นําที่พึงประสงค์ในยุคโลกาภิวัตน์ : ศึกษาจากหลักพุทธธรรม”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๐.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ, ศ.ดร. สรรเสริญพระบารมี. กรุงเทพฯ : บริษัทดาวฤกษ์คอมมูนิเคชั่น จํากัด, ๒๕๕๑.
พระเทพปริยัติเมธี. “ภาวะผู้นําเชิงพุทธกับการจัดการความขัดแย้งในสังคมไทย”. รายงานการวิจัย. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงการณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๓.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพฯ : มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๙.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). พุทธวิธีบริหาร พิมพ์พิเศษ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๙. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๙.
พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธธรรมกับการพัฒนาชีวิต. กรุงเทพฯ : ธรรมสภา, ๒๕๔๐.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). ภาวะผู้นํา: ความสําคัญต่อการพัฒนาคนพัฒนาประเทศ. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์ธรรมสภา, ๒๕๔๖.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตโต). การพัฒนาที่ยั่งยืน. พิมพ์ครั้งที่ ๑๐. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์บริษัทสหธรรมมิกจํากัด, ๒๕๕๒.
พูนลาภ แก้วแจ่มศรี. “การจัดการเชิงพุทธ: การสํารวจปรัชญาและแนวคิดสําหรับการจัดการสมัยใหม่”. วิทยานิพนธ์รัฐศาตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, ๒๕๔๖.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี. ภาวะผู้นํา. กรุงเทพฯ : ธนธัชการพิมพ์, ๒๕๔๔.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. ภาวะผู้นํา: ทฤษฏีและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : บริษัทวิรัตน์เอ็ดดูเคชั่น จํากัด, ๒๕๓๗.
สุวรรณ ขวัญแก้ว. “พฤติกรรมความเป็นผู้นําของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสํานักงานการประถมศึกษาจังหวัดสงขลา”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๓๓.
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์. วิสัยทัศน์ขุนคลัง. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพฯ : ผู้จัดการ, ๒๕๔๔.