การจัดการองค์การเชิงพุทธในยุคไทยแลนด์ 4.0
คำสำคัญ:
การบริหาร, องค์การเชิงพุทธ, องค์การแห่งการเรียนรู้, ไทยแลนด์ 4.0บทคัดย่อ
สังคมโลกปัจจุบันเป็นยุคดิจิทัล แบบทุนนิยมแสวงหากำไรมีการแข่งขันทั้งการบริหารและการพัฒนาโดยใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ ๆ และการบริหารเชิงกลยุทธ์เข้ามาปรับใช้ให้บรรลุตามวัตถุประสงค์ และเป้าหมายขององค์การ ซึ่งแต่เดิมองค์การเชิงพุทธเน้นการจัดการโดยนำหลักธรรมสัปปุริสธรรม 7 มาใช้ในการบริหารรวมทั้งการจัดการเชิงพุทธ (Buddhist management) เชื่อว่าเป็นสาขาหรือวิชาเอกแขนงหนึ่งของสาขาการจัดการ (Management) เป็นการจัดประมวลความรู้ระหว่างศาสตร์ เข้ามาบูรณาการด้วยกัน กล่าวคือ เป็นการนำเอาศาสตร์แห่งการจัดการ (Management Science) และพุทธศาสตร์ (Buddhist Science) มาผสมผสานเป็นเนื้อเดียวกันเพื่อให้สอดคล้องกับสังคมไทยในยุคไทยแลนด์ 4.0 เนื่องมาจากเป็นวิสัยทัศน์เชิงนโยบายของรัฐบาลที่จะขับเคลื่อนประเทศไทยด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยี ให้บรรลุตามเป้าหมาย “มั่นคง มั่งคั่ง และยั่งยืน” ต่อไปในอนาคต โดยนำหลักการจัดองค์การแห่งการเรียนรู้มาประยุกต์ใช้ทั้งรูปแบบและวิธีการเชื่อมโยงกับนวัตกรรมและเทคโนโลยีใหม่ ๆเพื่อให้การจัดองค์การเชิงพุทธมีความทันสมัยกับวิถีชีวิตของสังคมไทยในยุคไทยแลนด์ 4.0
เอกสารอ้างอิง
พิทยา บวรวัฒนา. (2553). ทฤษฎีองค์การสาธารณะ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : ศักดิ์ โสภา การพิมพ์.
พระมหาสมควร ศรีสงคราม. (2550). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสัปปุริสธรรมและพละธรรมกับการปฏิบัติงานของผู้นำสถานศึกษากลุ่มเขตกรุงธนใต้ สังกัดกรุงเทพมหานคร (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2545). ทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพฯ : บริษัทธรรมสารจำกัด.
สุรพล สุยะพรหม และคณะ. (2555). ทฤษฎีองค์การและการจัดการเชิงพุทธ. พระนครศรีอยุธยา : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


