ภาวะผู้นำกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธ
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำ, การบริหารทรัพยากรมนุษย์บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิดทางการพัฒนาภาวะผู้นำกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์เชิงพุทธให้ผู้บริหารและผู้สนใจได้นำไปประยุกต์ใช้เกี่ยวกับพฤติกรรมของผู้ร่วมงานในองค์กร เพื่อให้ได้ประโยชน์ต่อการบริหารงานให้มีประสิทธิภาพในปัจจุบัน จะเห็นได้ว่าภาวะผู้นำของผู้บริหารในองค์การเป็นส่วนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์กับพนักงานในองค์การ การบริหารจะสำเร็จหรือล้มเหลวขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการ ดังนั้น ผู้นำองค์กร (OrganiZation leader) จึงมีบทบาทสำคัญในการนำพาองค์กรไปสู้เป้าหมาย ซึ่งการดำรงอยู่ขององค์กร ตลอดจนความเจริญก้าวหน้าล้วนขึ้นอยู่กับผู้นำองค์กรทั้งสิ้น การเสริมสร้างทักษะและพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการตามบริบทความเปลี่ยนแปลงและความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยีสมัยใหม่ และความมุ่งมั่นและชัดเจนในวิสัยทัศน์ของผู้นำโดยใช้หลักธรรมในพระพุทธศาสนาเป็นกรอบการพัฒนาประกอบด้วยพรหมวิหาร 4 สัปปุริสธรรม 7 มาใช้ในการบริหารจัดการทรัพยากรในองค์การ ซึ่งหลักธรรมนี้ถือเป็นเครื่องมือที่สำคัญนำมาปรับใช้กับการดำเนินชีวิตและการทำงานเป็นอย่างดี เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันในการบริการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร
เอกสารอ้างอิง
กรมศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม. (2558). พระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลเดช เกี่ยวกับศาสนาและศีลธรรม. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2549). ภาวะผู้นำองค์กรยุคใหม่. กรุงเทพฯ : เอ็กซเปอร์เน็ท.
ทองศรี กําภูณ อยุธยา และคณะ. (2534). รายงานการวิจัยเรื่องความสนใจและความเข้าใจของผู้บริหารหน่วยงานภาครัฐบาลและภาคเอกชนต่อการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ : สำนักวิจัยสถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.
พระพรหมคุณาภรณ์. (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
รังสรรค์ ประเสริฐศรี, (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ : บริษัทธนรัชการพิมพ์จำกัด.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน, (2550). ภาวะความเป็นผู้นำ. กรุงเทพฯ :บริษัท ส.เอเซียเพลส (1989) จำกัด.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


