กลยุทธ์การอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
คำสำคัญ:
กลยุทธ์, อนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรม, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทบาทของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรม พบว่าหน่วยงานที่มีภารกิจหลักและมีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรมผ่านปฏิบัติการทางสังคมของการอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรมที่ปรากฏในพื้นที่อย่างแท้จริง คือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งถือเป็นองค์กรทางปกครองที่ถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อสนองความต้องการขั้นพื้นฐานของประชาชน รวมทั้งยังถือเป็นองค์กรผู้รับผิดชอบหลักในการจัดทำบริการสาธารณะ ซึ่งระบุถึงการจัดทำบริการสาธารณะที่สามารถแยกออกหรือมีลักษณะที่แตกต่างจากท้องถิ่นอื่นได้ หรือเป็นกิจการที่ใกล้ชิดกับคนในท้องถิ่นเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของคนในท้องถิ่นด้วย นับเป็นเงื่อนไขสำคัญอย่างยิ่งที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายใต้บริบทของหน่วยงานภาครัฐ จำเป็นต้องตระหนักถึงบทบาทสำคัญในการดำเนินกิจกรรมตามภารกิจที่มีอยู่ให้ครบถ้วนและให้มีผลเชิงรูปธรรม ผสานกับการพัฒนากลยุทธ์ด้านการทำนุบำรุงศิลปะ จารีตประเพณี ภูมิปัญญาและวัฒนธรรมของท้องถิ่นให้เป็นฐานคิดหลักควบคู่กับกระบวนการหล่อหลอมอัตลักษณ์ของชุมชน จึงเป็นแนวทางให้ผู้เขียนเห็นถึงความสำคัญในการศึกษาข้อมูล บทความ เพื่อเรียบเรียงเนื้อหานำเสนอด้านกลยุทธ์การอนุรักษ์และส่งเสริมวัฒนธรรมขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อเป็นองค์ความรู้แก่ผู้อ่าน
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2547). พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2546. ฉะเชิงเทรา : ประสานมิตร.
กรมสามัญศึกษา. (2545). การวางแผนกลยุทธ์. กรมสามัญศึกษา. กรุงเทพฯ : กรมสามัญศึกษา.
คณึงภรณ์ วงเวียนและคณะ. (2554). การพัฒนายุทธศาสตร์การท่องเที่ยวเชิงนิเวศอย่างยั่งยืนที่เกาะเสม็ด จังหวัดระยอง. วารสารการบริการและการท่องเที่ยว. 7 (2), 86-103
จตุพล ชูจันทร์. (2553). การพัฒนากลยุทธ์ในการบริหารจัดการเพื่อการท่องเที่ยวยั่งยืน โดยใช้ กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในตำบลบ้านใต้ อำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
ดำรง วัฒนา. (2548). ยุทธศาสตร์การบริหารภาครัฐ หลักการและวิธีการ. กรุงเทพฯ : คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธงชัย สันติวงษ์. (2533). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพาณิช.
ปกรณ์ ปรียากร. (2542). การวางแผนกลยุทธ์ : แนวคิดและแนวทางเชิงประยุกต์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
ไพบูลย์ โพธิ์สุวรรณ. (2555). การจัดทำยุทธศาสตร์พัฒนาท้องถิ่น : จากแนวคิดสู่การปฏิบัติ.กรุงเทพฯ : วิทยาลัยพัฒนาการปกครองท้องถิ่นสถาบันพระปกเกล้า.
สุภาพร พิศาลบุตร. (2543). หลักการวางแผน. กรุงเทพฯ : ศูนย์เอกสารและตำรายาสถาบันราชภัฎสวนดุสิต.
Bartol, K & Martin, D. (1998). Management. Boston USA. : McGraw-Hill.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


