การประเมินโครงการประกวดศิลปกรรมเด็กและเยาวชนแห่งชาติ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม

ผู้แต่ง

  • สุริยา เล้าประเสริฐ สาขาการวิจัยและประเมินทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • ธนนันท์ ธนารัชตะภูมิ สาขาการวิจัยและประเมินทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • สรียา โชติธรรม สาขาการวิจัยและประเมินทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

ผลผลิต, ผลลัพธ์, ผลกระทบ, การประเมินโครงการ

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความสำเร็จด้านผลผลิต ผลลัพธ์ และผลกระทบของโครงการประกวดศิลปกรรมเด็กและเยาวชนแห่งชาติ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม โดยมีกลุ่มเป้าหมาย คือ เด็กและเยาวชนที่เข้าร่วมโครงการในปี พ.ศ. 2559 - 2563 ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลทั้งเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ โดยข้อมูลเชิงปริมาณเก็บข้อมูล จากแบบสอบถามจากกลุ่มเป้าหมายจำนวน 125 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบอาสาสมัคร และแบบบันทึกข้อมูลเพื่อบันทึกข้อมูลจากระบบสารสนเทศของโครงการ ข้อมูลเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากแบบสัมภาษณ์จากกลุ่มเป้าหมาย จำนวน 5 คน ที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความถี่ ร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า

1. การประเมินความสำเร็จด้านผลผลิต ได้แก่ ประเด็นพิจารณาการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะผ่านกิจกรรมการประกวด ผ่านเกณฑ์การประเมิน ทั้ง 3 ตัวบ่งชี้ ขณะที่ประเด็นพิจารณาการจัดแสดงผลงานทางศิลปะอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง และเป็นแหล่งเรียนรู้ศิลปกรรม ของชาติ ยังไม่ผ่านเกณฑ์การประเมิน โดยพบว่า สถาบันมีการจัดแสดงผลงานทางศิลปะในลักษณะชั่วคราวเท่านั้น ยังไม่มีการจัดแสดงผลงานทางศิลปะในลักษณะถาวรและลักษณะสัญจร

2. การประเมินความสำเร็จด้านผลลัพธ์ ได้แก่ ประเด็นพิจารณาการเห็นคุณค่าของ การสร้างสรรค์งานศิลปะ ผ่านเกณฑ์การประเมินโดยกลุ่มเป้าหมาย มีความคิดเห็นในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.97, SD = 0.86) และประเด็นพิจารณาการสร้างแรงบันดาลใจในการทำกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับศิลปะ ผ่านเกณฑ์การประเมินโดยกลุ่มเป้าหมาย มีความคิดเห็นภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.24, SD = 0.83)

3. การประเมินผลสำเร็จด้านผลกระทบ ประเด็นพิจารณาการรับรู้เกี่ยวกับโครงการ ในการส่งเสริมภาพลักษณ์ของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ผ่านเกณฑ์การประเมินโดยกลุ่มเป้าหมายมีความคิดเห็นภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.39, SD = 0.66)

เอกสารอ้างอิง

กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง. (2557). พระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 10 กรกฎาคม 2535 เรียกใช้เมื่อ 6 ธันวาคม 2563 จาก https://www.dmcr.go.th/detailAll/ 2453/pc/23.

กองนโยบายและแผน สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2563). แผนพัฒนาสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์พ.ศ. 2560 - 2564 (ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564). กรุงเทพฯ : ร้าน ดี-เอสแอล สปีด เลเซอร์.

พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (มปพ.). การสื่อสารเพื่อสร้างพลังแห่งแรงบันดาลใจของผู้นำ เรียกใช้เมื่อ 30 ตุลาคม 2560 จาก http://www.drphot.com/images/journal/2553/ceo_ tips/Article_inspiration_communicate20%20Jan%202010.pdf

มัย ตะติยะ. (2547). สุนทรียภาพทางทัศนศิลป์. กรุงเทพฯ : บริษัท โรงพิมพ์มิตรสัมพันธ์ กราฟฟิค จำกัด.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (2560). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 134 ตอนที่ 40 ก หน้า 15 (6 เมษายน).

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 136 ตอนที่ 57 ก หน้า 49-50 (1 พฤษภาคม).

วิสูตร โพธิ์เงิน. (2556). ศิลปะสำหรับเด็ก = Art children. นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์. (2562). เอกสารโครงการประกวดศิลปกรรมเด็กและเยาวชนแห่งชาติ

สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2562. เอกสารอัดสำเนา. มปพ.

สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. (2562). คำแถลงของคณะรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี แถลงต่อรัฐสภา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

YUSHiVA. (2557). คุณค่าของศิลปะ. เรียกใช้เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2563 จาก http://oknation. nationtv. tv/blog/yushiva/2014/01/30/entry-2

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-25

รูปแบบการอ้างอิง

เล้าประเสริฐ ส., ธนารัชตะภูมิ ธ., & โชติธรรม ส. (2026). การประเมินโครงการประกวดศิลปกรรมเด็กและเยาวชนแห่งชาติ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 7(1), 101–115. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jgrp/article/view/3804

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย