การบูรณาการเรียนการสอนกับการวิจัยโดยใช้ปัญหาเป็นฐานกับการบริการวิชาการ : กรณีศึกษา ตำบลเด่นชัย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่
คำสำคัญ:
การเรียนการสอนแบบบูรณาการ, วิธีการสอนแบบการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน, การบริการวิชาการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบูรณาการเรียนการสอนกับการวิจัยโดยใช้ปัญหาเป็นฐานกับการบริการของนิสิตคณะครุศาสตร์ สาขาวิชาสังคมศึกษา ชั้นปีที่ 4 กรณีศึกษาวัดเด่นชัย ตำบลเด่นชัย จังหวัดแพร่ 2) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมกิจกรรมการบริการวิชาการ เป็นการวิจัยแบบผสมผสานโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ที่เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการ ศึกษาวิจัยในเชิงเอกสาร เป็นการทบทวนแนวคิด ทฤษฎี งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การจัดสนทนากลุ่ม การวิจัยเชิงปฏิบัติการและการวิจัยเชิงปริมาณ
ประชากรและกลุ่มเป้าหมาย โดยกำหนด ประชากรและกลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ได้แก่ ตัวแทนผู้สูงอายุ ตัวแทนชมรมรักษ์สุขภาพ /อสม. ประชาชนหมู่ 1 จำนวน 15 คน และตัวแทนนิสิตคณะครุศาสตร์ ชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาสังคมศึกษา จำนวน 10 รูป รวมจำนวน 25 รูป/คน โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง 2) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ผู้สูงอายุ จากโรงเรียนผู้สูงอายุตำบลเด่นชัย จำนวน 30 คน และประชาชน หมู่ 1 บ้านเด่นเด่นชัย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ จำนวน 30 คน รวมผู้เข้าร่วมกิจกรรม จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพจากสังเกตพฤติกรรมการตอบคำถาม การเข้าร่วมกิจกรรมในชุมชน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณจากแบบสอบถามความพึงพอใจ
ผลการวิจัยพบว่า
1. การบูรณาการเรียนการสอนกับการวิจัยโดยใช้ปัญหาเป็นฐานกับการบริการวิชาการ เป็นการจัดการเรียนการสอนที่เน้นชุมชนเป็นฐานการเรียนรู้ โดยจัดทำโครงการสัมมนาเรื่อง สร้างเสริมกายใจก้าวสู่วัยสูงอายุ ด้วยหลัก 50สุข วัดเด่นชัย ตำบลเด่นชัย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ เพื่อเตรียมความพร้อมทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ในการก้าวเข้าสู่วัยสูงอายุหรือการดำรงชีวิตอย่างไรให้มีความสุข โดยการปฏิบัติตามหลัก 5 สุข คือ สุขสบาย สุขสนุก สุขสง่า สุขสว่าง และสุขสงบ
2. ความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมโครงการสัมมนาสร้างเสริมกายใจก้าวสู่วัยสูงอายุ ด้วยหลัก 5 สุข รวมทุกด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน อันดับแรก คือ ด้านผู้จัดทำโครงการ รองลงมา คือ ด้านฐานกิจกรรมการเรียนรู้ ด้านความรู้และการประยุกต์ใช้ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ด้านกระบวนการขั้นตอนการดำเนินงาน วิทยากร ตามลำดับ
เอกสารอ้างอิง
คมสันท์ ขจรปัญญาไพศาล. (2556). การบูรณาการการวิจัยและการบริการวิชาการแก่สังคมในรายวิชาการพัฒนาความเป็นครูวิชาชีพ คณะศิลปะศาสตร์และวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฎกาฬสินธุ์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 10(51), 1.
ชิรวัฒน์ นิจเนตร. (2561). การเรียนรู้ด้วยการบริการสังคม : ทางเลือกหนึ่งในการรับใช้สังคมของมหาวิทยาลัย. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี. 5(1), 1-2.
ยืน ภู่วรวรรณ. (2548). เทคโนโลยีกับการพัฒนาการศึกษาไทยและแนวคิดจาก e-University สู่ e-School. นิตยสาร สสวท. (กันยายน-ตุลาคม, 2548), 47-48.
รัตนะ บัวสนธ์,ดร. (2540). การประเมินผลโครงการ. การวิจัยเชิงปริมาณ, กรุงเทพฯ :คอมแพคท์ พริ้นท์ จำกัด.
สายชล จินโจ. (2550). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสาน รายวิชาการเขียนโปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ 1 สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สนิท ตีเมืองซ้าย. (2552). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้ร่วมกันโดยใช้ปัญหาเป็นหลักที่มีการช่วยเสริมศักยภาพทางการเรียนผ่านเครือข่ายคอมพิวเตอร์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
สุวิมล ติรกานนท์. (2542). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ :โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสาวลักษณ์ รัตนิพนธ์. (2562). ความรู้เกี่ยวกับงานบริการวิชาการแก่สังคม. เรียกใช้เมื่อ 1 มีนาคม 2562. จาก http://www.chumphon2.mju.ac.th/km/?p=52.
ยุวดี ฤาชา. (2537). การประเมินผลการเรียนเรียนการสอนแบบใช้ปัญหาเป็นหลัก ในเอกสารประกอบการประชุมสัมมนาเชิงปฏิบัติการ เรื่อง การเรียนการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลัก ในหลักสูตรต่าง ๆ (25- 29 กรกฏาคม 2537). ณ ห้องประชุมโรงแรมป่าตองรีสอร์ท จังหวัดภูเก็ต.
วัลลี สัตยาศัย. (2547). การเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลัก รูปแบบการเรียนรู้โดยผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ : บุ๊คเน็ท.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน (ฉบับปรับปรุง). พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์โอเดียน สโตร์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


