หลักสูตรเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีของครูเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกร และความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียน
คำสำคัญ:
การสร้างสรรค์เป็นฐาน, เทคโนโลยี, นวัตกร, ความสุขในการเรียนรู้บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและหาคุณภาพของหลักสูตรเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับการใช้เทคโนโลยีของครูเพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรและความสุขในการเรียนรู้ของนักเรียน ใช้วิธีดำเนินการวิจัยในลักษณะของการวิจัยและพัฒนา กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญ ผู้บริหาร ครูโรงเรียนโกวิทธำรงเชียงใหม่ รวมจำนวน 22 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบวิเคราะห์เอกสาร 2) แบบสัมภาษณ์ 3) ประเด็นสนทนากลุ่ม 4) แบบประเมิน สถิติที่ใช้ในการวิจัยคือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า หลักสูตรฯ มี 8 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) หลักการ 2) วัตถุประสงค์ 3) โครงสร้าง ประกอบด้วย 4 หน่วยการเรียนรู้ ได้แก่ หน่วยที่ 1 การสร้างสรรค์เป็นฐาน หน่วยที่ 2 การใช้เทคโนโลยี หน่วยที่ 3 การออกแบบการจัดการเรียนรู้ หน่วยที่ 4 การประยุกต์ใช้และการจัดการเรียนรู้ 4) เวลาเรียน 5) สาระการเรียนรู้ 6) กิจกรรมการเรียนรู้ เป็นการจัดอบรมให้แก่ครูตามโครงสร้าง 7) สื่อการจัดการเรียนรู้ และ 8) การวัดและประเมินผล และมีคุณภาพอยู่ในระดับมาก (M = 4.16, SD = 0.60)
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา คุณารักษ์. (2558). พื้นฐานการพัฒนาหลักสูตร. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปริญญาพร ขุนพรม. (2564). เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการจัดการโรงเรียนประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นภสร ยลสุริยัน. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้แบบโครงงานเป็นฐานร่วมกับแนวคิดแบบ STEM EDUCATION เพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรและผลงานสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พัชรพร ศุภกิจ. (2562). การพัฒนาหลักสูตรเสริมเพื่อสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์แบบสองภาษาสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครูสาขาวิชาการประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พัชรี ม้าลออเพชร และ ศิริวรรณ วณิชวัฒนวรชัย. (2558). การพัฒนาหลักสูตรรายวิชาประวัติศาสตร์ เรื่อง ประวัติศาสตร์เมืองกาญจนบุรีสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 7(1), 281-292.
พีระพรรณ ทองศูนย์. (2556). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมครูเพื่อพัฒนาหลักสูตรการจัดการความรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นอีสานใต้ด้านการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2558). จากหลักสูตรแกนกลางสู่หลักสูตรสถานศึกษา : กระบวนทัศน์ใหม่การพัฒนา. กรุงเทพฯ : บริษัท จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์ จำกัด.
วิลาพัณย์ อุรบุญนวลชาติ. (2561). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาครูประถมศึกษาเพื่อพัฒนาคุณลักษณะความเป็นพลเมืองของนักเรียนระดับประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อาทิตย์ญา โพธิ์สวย. (2563). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างศาสตร์และศิลป์การจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของครูระดับมัธยมศึกษา เพื่อส่งเสริมความสามารถของนักเรียนในการสร้างสรรค์ผลงานโดยใช้เทคโนโลยี (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Cascio, J. (2022). BANI – How To Make Sense Of A Chaotic World?. (online). Retrieved January 10, 2023, from https://thinkinsights.net/leadership/ bani.
Creswell, J. W. & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and Conducting Mixed Methods Research. 2nd Edition. Los Angeles: Sage Publications.
Ornstein, A. C. & Hunkins, F. P. (1993). Curriculum: Foundations, principles and issues (2nd ed.). Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.
Sue, S. (2011). What is Inclusive Education? Concept Sheet. Save the Children (UK). (online).
Tyler, R. W. (1969). Basic Principles of Curriculum and Instruction. Chicago: The University of Chicago Press. Retrieved January 10, 2023, from http://www.eenet.org.uk/theory_practice /whatisit.shtml.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
