DEVELOPMENT OF THE SMART-LEARN MODEL TO ENHANCE 21ST CENTURY LEARNING SKILLS OF STUDENTS IN A PRIMARY SCHOOL IN NONG KHAI PROVINCE, THAILAND
Keywords:
SMART-LEARN Model, 21st Century Learning Skills, Active Learning, Instructional InnovationAbstract
This study aimed to 1) develop the SMART-LEARN instructional model, 2) examine its efficiency based on the 80/80 criterion, and 3) compare students’ 21st century learning skills before and after the implementation of the model. The study employed a Research and Development (R&D) approach integrated with a quasi-experimental design using a one-group pretest–posttest design. The sample consisted of 116 students selected through cluster sampling. The research instruments included SMART-LEARN-based lesson plans, an achievement test, a 21st century skills assessment, and a student satisfaction questionnaire, all of which were validated for content validity and reliability. Data were collected through pretest, instructional intervention, and posttest, and analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, efficiency index (E1/E2), and dependent t-test.
The results revealed that: 1) the SMART-LEARN Model comprised ten core components and demonstrated the highest level of appropriateness (x̄ = 4.72, S.D. = 0.41); 2) the model achieved an efficiency of 82.35/84.12, meeting the established 80/80 criterion; and 3) students’ 21st century learning skills after the implementation were significantly higher than those before the intervention at the .05 level (t = 12.45, p < .05), particularly in teamwork and communication. The findings indicate that the SMART-LEARN Model effectively enhances essential 21st century competencies and provides a viable instructional innovation for improving educational quality in contemporary learning contexts.
References
พุทธสอน สุขสว่าง, และ จรุงเกียรติกุล ศิริวรรณ. (2557). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของผู้เรียนไทย. วารสารครุศาสตร์, 42(2), 1–15.
วิไล พรหมอินทร์, และ สมศิริ กาญจนวัฒน์. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อส่งเสริมทักษะในศตวรรษที่ 21 ของผู้เรียน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 9(1), 45–60.
ชัยวัฒน์ ชาญณรงค์, และคณะ. (2563). การจัดการเรียนรู้แบบสะเต็มศึกษาที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์และทักษะการเรียนรู้ของผู้เรียน. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 15(2), 78–92.
สุดาพร ปัญญาพฤกษ์. (2562). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(3), 112–125.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Report No. 1. Washington, DC: George Washington University.
Fullan, M. (2013). Stratosphere: Integrating technology, pedagogy, and change knowledge. Pearson.
Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. Routledge.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
Partnership for 21st Century Skills. (2009). Framework for 21st century learning. Retrieved from http://www.p21.org
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 วารสารการพัฒนาสังคมและพลเมืองสมัยใหม่
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.
