ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัล, สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21, โรงเรียนพระปริยัติธรรมบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา 2) ศึกษาระดับสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8 และ 3) พัฒนาและตรวจสอบโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอนจำนวน 200 คน จากประชากร 320 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.11, S.D. = 0.46) 2) สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.18, S.D. = 0.43) และ 3) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อสมรรถนะครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (β = 0.69) โดยโมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (CFI = 0.96, RMSEA = 0.031) สรุปได้ว่า ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารมีบทบาทสำคัญต่อการยกระดับสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ในบริบทโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ธีระ รุญเจริญ. (2562). ความเป็นมืออาชีพในการบริหารการศึกษา (Educational Administration Professionalism). กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (Introduction to Research). (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). ภาวะผู้นำ: ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัย (Leadership: Theories and Contemporary Perspectives). กรุงเทพมหานคร: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approach (5th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Boston, MA: Cengage Learning.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2013). Educational administration: Theory, research, and practice (9th ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
International Society for Technology in Education (ISTE). (2018). ISTE standards for education leaders. Arlington, VA: ISTE.
Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Lee, J. Y., & Podsakoff, N. P. (2003). Common method biases in behavioral research: A critical review of the literature and recommended remedies. Journal of Applied Psychology, 88(5), 879–903.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York, NY: Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการพัฒนาสังคมและพลเมืองสมัยใหม่
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
