ผลการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ร่วมกับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

นุสรา  คินาพิทย์

ผู้แต่ง

นุสรา คินาพิทย์ โรงเรียนวัดพระธาตุบังพวน

คำสำคัญ:

การจัดการเรียนรู้เชิงรุก, ปัญญาประดิษฐ์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, สังคมศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ก่อนและหลังได้รับการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ร่วมกับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ (AI) และ (2) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อรูปแบบการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อน-หลัง (One Group Pretest-Posttest Design) ประชากรและกลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดพระธาตุบังพวน จังหวัดหนองคาย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 35 คน ซึ่งเป็นช่วงชั้นเรียนที่ผู้วิจัยรับผิดชอบสอน โดยใช้ประชากรทั้งหมดเป็นกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แผนการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ร่วมกับ AI จำนวน 8 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 40 ข้อ ค่าความเชื่อมั่น Cronbach's Alpha = 0.86 และแบบสอบถามความพึงพอใจ 20 ข้อ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t-test แบบ Dependent Samples
ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียน (x̄ = 73.40, S.D. = 6.85) สูงกว่าก่อนเรียน (x̄ = 44.60, S.D. = 8.12) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 21.46) และมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.38, S.D. = 0.49)

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ณัฐพงษ์ วงษ์ใหญ่. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสังคมศึกษาของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น: การวิเคราะห์เส้นทาง. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 17(2), 34-51.

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). ระเบียบวิธีวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปัณณธร ชัชวาลย์. (2566). ผลการบูรณาการ Active Learning กับปัญญาประดิษฐ์ในชั้นเรียนวิทยาศาสตร์มัธยมศึกษา: การศึกษาผลสัมฤทธิ์และทักษะการคิดวิเคราะห์. วารสารครุศาสตร์, 51(3), 88-105.

ปิยะดา สุขสวัสดิ์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์และการมีส่วนร่วมในวิชาสังคมศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้, 3(2), 55-70.

วรางคณา รัตนพันธ์. (2567). ผลของการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการจัดการเรียนรู้วิชาสังคมศึกษาระดับมัธยมศึกษา. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 7(1), 115-130.

อรุณี มีสุข. (2566). การบูรณาการ Active Learning กับ AI Chatbot ในการสอนภาษาอังกฤษ: ผลต่อผลสัมฤทธิ์และแรงจูงใจของผู้เรียน. วารสารการสอนภาษา, 14(2), 67-82.

Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. ASHE-ERIC Higher Education Reports. George Washington University.

Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2023). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Center for Curriculum Redesign.

Kim, J., & Kim, S. (2023). AI-assisted Active Learning in social science classrooms: Effects on student engagement and academic achievement. Computers & Education, 196, 104745.

Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2022). Systematic review of research on artificial intelligence applications in higher education: Where are the educators? International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16(1), 39.