การพัฒนารูปแบบการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลตำบลวัดธาตุ อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
คำสำคัญ:
ธรรมาภิบาล, การบริหารงานท้องถิ่น, เทศบาลตำบล, รูปแบบการบริหารบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลตำบลวัดธาตุ อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาล และ 3. พัฒนารูปแบบการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลที่เหมาะสมกับบริบทของเทศบาลตำบลวัดธาตุ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) ประชากรคือประชาชนที่มีสิทธิ์เลือกตั้งในเขตเทศบาลตำบลวัดธาตุ ปีงบประมาณ 2568 จำนวน 5,842 คน กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ จำนวน 375 คน ได้มาโดยใช้สูตรของ Taro Yamane และการสุ่มแบบชั้นภูมิ กลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพ จำนวน 18 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสอบถาม ค่าความเชื่อมั่น Cronbach's Alpha = 0.93 และแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า ระดับการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลโดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.87) และปัจจัยด้านสมรรถนะบุคลากร ความโปร่งใสในการใช้งบประมาณ และการมีส่วนร่วมของประชาชน ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลอย่างมีนัยสำคัญ (p < .05) นำไปสู่การพัฒนา "รูปแบบ GOOD-4P" สำหรับเทศบาลตำบลวัดธาตุ
ส่วนที่ 1: หลักธรรมาภิบาล GOOD ซึ่งเป็นเสาหลักของรูปแบบ ประกอบด้วย G-Governance (ยึดหลักการกำกับดูแลที่ดี) O-Openness (ส่งเสริมความเปิดเผยและโปร่งใส) O-Ownership (สร้างความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วมในชุมชน) D-Development (มุ่งสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน)
ส่วนที่ 2: กลไกการขับเคลื่อน 4P ประกอบด้วย P1-People (พัฒนาสมรรถนะบุคลากรอย่างต่อเนื่อง) P2-Process (ปรับกระบวนการทำงานให้โปร่งใสและตรวจสอบได้) P3-Participation (เปิดพื้นที่การมีส่วนร่วมของประชาชนในทุกกระบวนการ) P4-Platform (พัฒนาระบบข้อมูลสาธารณะและช่องทางการสื่อสารที่ทันสมัย) รูปแบบนี้ผ่านการยืนยันความเหมาะสมจากผู้เชี่ยวชาญ 12 คนในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.67, S.D. = 0.41)
เอกสารอ้างอิง
เทศบาลตำบลวัดธาตุ. (2567). รายงานผลการสำรวจความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการเทศบาลตำบลวัดธาตุ ประจำปีงบประมาณ 2567. หนองคาย: สำนักปลัดเทศบาลตำบลวัดธาตุ.
ธีรศักดิ์ รัตนธำรงค์. (2567). การเปิดเผยข้อมูลงบประมาณดิจิทัลและธรรมาภิบาลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ชายแดน. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 17(1), 88-110.
พิมลพรรณ จิตต์จำนงค์. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อธรรมาภิบาลขององค์การบริหารส่วนตำบล ในภาคเหนือ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 21(1), 34-58.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2561). กระบวนทัศน์ใหม่ทางการศึกษา: กรณีทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สุวรรณา สุขประเสริฐ. (2566). การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลตำบลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 49(2), 45-68.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2562). คู่มือการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีสำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บริษัท วิชั่น พริ้นท์ แอนด์ มีเดีย จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). รายงานผลการประเมินธรรมาภิบาลองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ 2565. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ก.พ.ร.
สำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ. (2566). รายงานสถานการณ์การทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประจำปี 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงาน ป.ป.ช.
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). SAGE Publications.
Fukuyama, F. (2022). Getting to Denmark: Democratic governance and the rule of law. Journal of Democracy, 33(2), 14-27.
UNDP. (1997). Governance for sustainable human development: A UNDP policy document. United Nations Development Programme.
Ullah, A., Pinglu, C., Ullah, S., & Khan, S. (2022). Determinants of good governance in local governments: Evidence from South Asia. Public Organization Review, 22(3), 621-638.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการพัฒนาสังคมและพลเมืองสมัยใหม่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร

