ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชันภายใต้การยอมรับเทคโนโลยีของพนักงานบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ด แอนด์ มาเก็ตติ้ง จำกัด(มหาชน)

ผู้แต่ง

  • ธัญชทิพย์ หวานทอง บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธนบุรี
  • ฉัตรชัย เหล่าเขตการณ์ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธนบุรี
  • เชษฐ์ภณัฏ ปัญญวัชรวงศ์ คณะโลจิสติกส์และเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเซาธ์อีสบางกอก

คำสำคัญ:

การยอมรับเทคโนโลยี, การตัดสินใจใช้แอปพลิเคชัน

บทคัดย่อ

            การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับปัจจัยการยอมรับการใช้เทคโนโลยี และระดับปัจจัยการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชันของพนักงานบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด (มหาชน)  และ(2) ศึกษาปัจจัยการยอมรับการใช้เทคโนโลยี ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชันของพนักงานบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด (มหาชน) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง คือ พนักงานของบริษัท จำนวน 235 คน วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลได้ผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงได้ 0.894  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ (Multiple Regression)  ด้วยวิธี Enter  กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติไว้ที่ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับปัจจัยการยอมรับการใช้เทคโนโลยี และปัจจัยการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชันของพนักงานบริษัท ทั้งสองด้านอยู่ในระดับมาก โดยปัจจัยการยอมรับการใช้เทคโนโลยี ด้านความน่าเชื่อถือได้จากการรับรู้ ค่าเฉลี่ยสูงสุด 4.01 ปัจจัยการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชัน ด้านพฤติกรรมหลังการใช้  ค่าเฉลี่ยสูงสุด  4.13 (2) ผลการยอมรับการใช้เทคโนโลยีส่งผลต่อการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชันภายในองค์กร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05  

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

พสุ เดชะรินทร์. (2564). โควิดระลอกใหม่ กับการทำงานที่บ้าน (Work From Home). สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2564, จาก https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/915739.

มาส.เถ้าแก่น้อย. (2564). รายงานการใช้งานแอปพลิเคชันของพนักงาน บริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง จำกัด (มหาชน). สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2564, จาก https://mas.taokaenoi.co.th/hr-checkin-report.

ราชกิจจานุเบกษา. (2564). ข้อกำหนดตามในมาตรา 9 แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 (ฉบับที่ 28). สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2564, จาก https://covid.phatthalung.go.th/announce2 /detail/39

สิทธิชัย ภูษาแก้ว. (2561). ปัจจัยการยอมรับเทคโนโลยีที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้บริการ Grab ของผู้บริโภคในกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

องค์การอนามัยโลก. (2564). สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) มาตรการสาธารณสุข และปัญหาอุปสรรคการป้องกันควบคุมโรคในผู้เดินทาง. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2564, จาก https://ddc.moph. go.th/uploads/files/2017420210820025238.pdf.

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3): 319–339.

Kotler, P. (1997). Marketing management : Analysis, planning implementation and control. 9th. New Jersey: Asimmon & Schuster.

Kotler, P. & Keller, K. (2006). Marketing Management. 12th. New Jersey: Pearson Education.

Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. 2nd. New York: McGraw-Hill Book Company.

Yamane, T. (1967). Statistics : An introductory analysis. New York: Harper & Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-05-18

รูปแบบการอ้างอิง

หวานทอง ธ. ., เหล่าเขตการณ์ ฉ. ., & ปัญญวัชรวงศ์ เ. . (2025). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้งานโมบายแอปพลิเคชันภายใต้การยอมรับเทคโนโลยีของพนักงานบริษัท เถ้าแก่น้อย ฟู๊ด แอนด์ มาเก็ตติ้ง จำกัด(มหาชน). วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี (ฉบับบัณฑิตศึกษา), 1(1), 47–57. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/gdjournal/article/view/2103

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย