ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมผู้บริหารกับความสุขในการทำงานของบุคลากรทางการศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1
คำสำคัญ:
ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรม, ความสุขในการทำงาน, บุคลากรทางการศึกษาบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้บริหาร 2) สำรวจระดับความสุขในการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา และ 3) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมกับความสุขในการทำงาน กลุ่มตัวอย่างคือบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 385 คน ซึ่งเป็นการสุ่มตัวอย่างแบบสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา (ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปในการประมวลผล
ผลการวิจัยสรุปได้ว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้บริหาร โดยรวมอยู่ในระดับสูง โดยด้านที่ได้คะแนนสูงสุดคือ การยอมรับความหลากหลายทางวัฒนธรรม รองลงมาคือ การพัฒนาความสัมพันธ์ภายในองค์กร ความสามารถในการสื่อสาร ความสัมพันธ์กับชุมชน และการมีส่วนร่วมกับภาคี ตามลำดับ 2) ความสุขในการทำงานของบุคลากรทางการศึกษา อยู่ในระดับสูงเช่นกัน โดยด้านที่ได้คะแนนสูงสุดคือ การแสวงหาความรู้ รองลงมาคือ สุขภาพดี น้ำใจงาม สังคมดี และการผ่อนคลาย 3) ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้บริหาร มีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับปานกลางกับความสุขในการทำงานของบุคลากร และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
Banks, J. A. (2009). Diversity and citizenship education: Global perspectives. London Review of Education, 6(1), 90-92.
กนิษฐา คำมะลา. (2562). ความสุขในการทำงานของครูประถมศึกษา. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ตอเหเราะ ดอละ. (2565). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมกับการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจังหวัดยะลา. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
นนกร มังคละศิริ. (2560). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ในตะวัน กำหอม. (2559). การวิจัยทางการศึกษา. เล่ม 1. มหาสารคาม: โรงพิมพ์ทีคอม.
ปิยวรรฒ แสงทอง. (2564). ภาวะผู้นำเชิงพหุวัฒนธรรมของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนนำร่องพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดสตูล. [สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
พระมหามงคลกานต์ ฐิตธมฺโม. (2563). พื้นฐานปรัชญาสังคมและการเมืองเพื่อรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยศวดี ดำทรัพย์. (2560). การพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในบริบทสังคมพหุวัฒนธรรม. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
รุ่งทิพย์ จินตนา. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของผู้บริหารกับการปฏิบัติงานของข้าราชการครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 2. [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
วัลลภ บุตรเกตุ. (2562). วัฒนธรรมองค์การกับความสุขในการทำงานของครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุไรยา วานิ. (2557). การอยู่ร่วมกันของชุมชนในสังคมพหุวัฒนธรรม: กรณีศึกษาตำบลทรายขาว อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี. วารสารการเมืองการปกครอง, 4(1), 204-216.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พระนครศรีอยุธยา เขต 1. (2567). แผนการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคล. เอกสารอัดสำเนา.
อุทัย ภู่เจริญ. (2564). การศึกษาสร้างคน คนสร้างประเทศชาติ. สุพรรณบุรี: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วิทยาลัยสงฆ์สุพรรณบุรีศรีสุวรรณภูมิ.
อุทัยวรรณ ศรีรัตน์. (2562). การเป็นโรงเรียนแห่งความสุขของโรงเรียนชุมชนบ้านหนองฝ้าย. [วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารปัญญาและคุณธรรม

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ ยินยอมว่าบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร