การใช้พุทธปรัชญาในการเสริมสร้างความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับผลกระทบจากโรค และการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด โรงพยาบาลเชียงคำ จังหวัดพะเยา
คำสำคัญ:
พุทธปรัชญา, ความผาสุกด้านจิตวิญญาณ, ผู้ป่วยมะเร็ง, การรักษาด้วยยาเคมีบำบัดบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและระดับความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับผลกระทบจากโรคและการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด 2) ศึกษาหลักพุทธปรัชญาที่ใช้ในการเสริมสร้างความผาสุกด้านจิตวิญญาณ และ 3) นำเสนอรูปแบบและผลของการใช้หลักพุทธปรัชญาเพื่อเสริมสร้างความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยมะเร็งที่โรงพยาบาลเชียงคำ จังหวัดพะเยา งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเชิงปริมาณคือผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัด จำนวน 18 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงโดยใช้โปรแกรม G*Power เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบบันทึกการติดตาม และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและเชิงอนุมาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการจัดกลุ่มตามประเด็นสำคัญ
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับความผาสุกด้านจิตวิญญาณ ก่อนใช้พุทธปรัชญาอยู่ในระดับปานกลาง ( = 2.79, S.D. = 0.31) และเพิ่มขึ้นเป็นระดับสูงหลังใช้พุทธปรัชญา (
= 4.31, S.D. = 0.13)
2) ผู้ป่วยที่ปฏิบัติตามหลักพุทธปรัชญามีระดับความผาสุกด้านจิตวิญญาณสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
3) รูปแบบพุทธปรัชญาประกอบด้วย หลักไตรลักษณ์ หลักอริยสัจ 4 และหลักภาวนา 4 ซึ่งช่วยส่งเสริมให้ผู้ป่วยสามารถยอมรับความจริงของชีวิต ลดความทุกข์ และพัฒนาจิตใจให้มีสติและความสงบ ผลการใช้หลักพุทธปรัชญาพบว่า สามารถเสริมสร้างความผาสุกด้านจิตวิญญาณได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอกสารอ้างอิง
ปรารถนา กันทอน และเกษร สำเภาทอง. (2564). ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการดูแลผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับยาเคมีบำบัดของผู้ดูแล. วชิรสารพยาบาล, 23(2), 14-29. https://he02.tci-thaijo.org/ index.php/vnj/article/view/252697
พระปลัดธัญวัฒน์ อโสโก (รักษ์เพ็ชร). (2563). การประยุกต์ใช้หลักภาวนา 4 ในการพัฒนาคุณภาพชีวิต ของชุมชนบ้านบ่อเกตุ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(2), 35-46. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/241031
เพชราภรณ์ ประสารฉ่ำ. (2564). การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยมะเร็งด้วยหลักพุทธจริยศาสตร์ในโรงพยาบาลขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 8(4), 228-241. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/251386
โรส ภักดีโต. (2562). การพยาบาลผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็งที่ได้รับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด: กรณีศึกษา. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 12(2), 1-15. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/trcnj/article/view/239922
ศรีรัตน์กินาวงศ์ และปุญญณิน เชื่อมเพ็ชร์. (2559). ความผาสุกด้านจิตวิญญาณของผู้ป่วยเรื้อรังระยะสุดท้าย. เชียงรายเวชสาร, 8(1), 131-137.
https://www.crhospital.org/cmj/article/FULL_20170802113726.pdf
สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (2562). สถิติสาธารณสุข พ.ศ. 2561. กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา. (2565). สถานการณ์แนวโน้มอัตราการป่วยโรคมะเร็ง จังหวัดพะเยา ปี พ.ศ. 2561-2565. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพะเยา.
สุณี เวชประสิทธิ์ และพระสุทธิสารเมธี. (2564). การดูแลผู้ป่วยแบบประคับประคองด้วยหลักพุทธจริยศาสตร์. วารสารปัญญา, 28(2), 1-14.
https://so06.tci-thaijo.org/index.php/panya-thjo/article/view/250079
อนงนาฏ เรืองคำ และพัชรภรณ์ ทองวัชระ. (2554). สภาวะทางด้านจิตใจและอารมณ์ของผู้ป่วยมะเร็ง. ศูนย์องค์รวมเพื่อการศึกษาและบำบัดโรคมะเร็ง. https://hocc.medicine.psu.ac.th/files/khowledge/ 8august2011.pdf
Dupuy, H. J. (1996). The General Well-being Schedule. In I. McDowell & C. Newell (Eds.), Measuring health: a guide to rating scales and questionnaire (2nd ed). Oxford University Press.
Graney, M. J. (1975). Happiness and social participation in aging. Journal of Gerontology, 30(6), 701-706. https://doi.org/10.1093/geronj/30.6.701
Newton S., Hickey M., & Brant, J. M. (2017). Mosby’s oncology nursing advisor: a comprehensive guide to clinical practice (2nd ed.). Elsevier.