สมรรถนะของนิสิตฝึกวิชาชีพสาขาวิชาการท่องเที่ยว ในมุมมองของพี่เลี้ยงในสถานประกอบการ
คำสำคัญ:
สมรรถนะวิชาชีพ, การฝึกประสบการณ์วิชาชีพ, การประเมินสมรรถนะ, แบบจำลองสมรรถนะ 3Rบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินสมรรถนะของนิสิตฝึกประสบการณ์วิชาชีพจากมุมมองของผู้ประกอบการในฐานะผู้ใช้บัณฑิต 2) วิเคราะห์จุดแข็งและสมรรถนะที่ควรได้รับการพัฒนาให้สอดคล้องกับความคาดหวังของสถานประกอบการ และ 3) นำเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพของนิสิตให้สอดคล้องกับความต้องการของอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ การวิจัยดำเนินการกับกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พี่เลี้ยงในสถานประกอบการ จำนวน 68 คน และอาจารย์นิเทศการฝึกวิชาชีพ จำนวน 10 คน รวมทั้งสิ้น 78 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบประเมินสมรรถนะนิสิต การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ก่อนสังเคราะห์ผลการวิจัยทั้งสองส่วนร่วมกัน (Data Integration) ผลการวิจัยพบว่า พี่เลี้ยงในสถานประกอบการประเมินสมรรถนะของนิสิตโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.38) โดยสมรรถนะด้านคุณธรรมและจริยธรรมมีคะแนนเฉลี่ยสูงสุด ขณะที่สมรรถนะด้านการคิดวิเคราะห์และการแก้ไขปัญหามีคะแนนเฉลี่ยต่ำที่สุด ( = 4.04) การบูรณาการผลการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพนำไปสู่การสังเคราะห์กรอบสมรรถนะ 3R Competency Model ซึ่งประกอบด้วย 1) ความรับผิดชอบและความเป็นมืออาชีพ (Responsibility) 2) ความพร้อมสู่การปฏิบัติงานจริง (Ready-to-work) และ 3) ศักยภาพด้านการสื่อสาร การสร้างความสัมพันธ์ และการเติบโตในวิชาชีพ (Reach) ผลการสังเคราะห์สะท้อนว่านิสิตมีจุดเด่นด้านความรับผิดชอบ ความมีวินัย ความสามารถในการปรับตัว และการทำงานร่วมกับผู้อื่น ขณะที่สถานประกอบการยังคาดหวังการพัฒนาสมรรถนะด้านการใช้ภาษาอังกฤษ การคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจเชิงวิชาชีพ และการประยุกต์ใช้ความรู้ในการปฏิบัติงานจริง จากข้อค้นพบดังกล่าว ผู้วิจัยจึงเสนอ
3Co Model ในฐานะแนวทางเชิงกลยุทธ์สำหรับการพัฒนาสมรรถนะนิสิต ประกอบด้วย 1) การร่วมออกแบบหลักสูตร (Co-Design) 2) การร่วมพัฒนา (Co-Develop) และ 3) การร่วมประเมินผล
(Co-Evaluate) เพื่อส่งเสริมความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษาและภาคอุตสาหกรรมในการพัฒนาหลักสูตร กระบวนการจัดการเรียนรู้ และการประเมินผลให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงาน อันจะนำไปสู่การยกระดับคุณภาพบัณฑิตและการพัฒนากำลังคนด้านการท่องเที่ยวและบริการอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (ม.ป.ป.). ความเป็นมาของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. https://www.mhesi.go.th/index.php/en/123-aboutus-en.html
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2565, 22 กรกฎาคม). รายละเอียดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565. https://www.ops.go.th/th/role/edu-standard/item/6940-2022-07-22-02-54-49
กองยกระดับคุณภาพการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา. (2565). หลักเกณฑ์และแนวปฏิบัติ CWIE. https://cwie.mhesi.go.th/
เกษวดี พุทธภูมิพิทักษ์, จารุวรรณ แดงบุบผา, และอลงกต ยะไวทย์. (2566). สมรรถนะจิตบริการแบบไทยที่โดดเด่นเพื่อการพัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและจิตบริการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 14(1), 280-307.
สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2569, 10 เมษายน). นโยบายรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ศาสตราจารย์ ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์. https://www.ops.go.th/th/aboutus/policy-minister/item/14441-YodchananWongsawatPolicy
Donpradis, S., & Sripool, S. (2024). Expectations of professional training experience for students. Journal of Business Administration and Modern Management Innovation, 2(1), 39-52.
George, A. (2024). Navigating the digital transformation: Unveiling Industry 4.0 challenges and preparing for Industry 5.0. In Industry 4.0 transformation towards Industry 5.0 paradigm-challenges, opportunities and practices. IntechOpen.
Kolb, A. Y., & Kolb, D. A. (2006). Learning styles and learning spaces: A review of the multidisciplinary application of experiential learning theory in higher education. In Learning styles and learning: A key to meeting the accountability demands in education (pp. 45-91).
Mandalia, S. (2023, November). Tourism education in the digital era: Navigating innovation and transformation. In International Conference on Social Science and Education 2023. Atlantis Press.
Nakipova, G., Arynova, Z., Kunyazov, E., Berezyuk, V., Zhunusova, A., & Syzdykbayeva, B. (2021). Influence of human capital on the development of tourism industry. Journal of Environmental Management & Tourism, 12(6), 1694-1706.
Patrick, C. J., Peach, D., Pocknee, C., Webb, F., Fletcher, M., & Pretto, G. (2008). The WIL (work integrated learning) report: A national scoping study. Queensland University of Technology.
Poltronieri, C. F., Leite, L. R., Xavier, Y. S. M., Domingues, J. P. T., de Toledo, J. C., & de Oliveira, O. J. (2025). Toward Industry 5.0: Mapping technologies, competencies, and research opportunities. Journal of Entrepreneurship, Management and Innovation, 21(4), 103-129.
Sackett, P. R., & Walmsley, P. T. (2014). Which personality attributes are most important in the workplace? Perspectives on Psychological Science, 9(5), 538-551.
Syakier, W. A., & Hanafiah, M. H. (2022). Tour guide performances, tourist satisfaction and behavioural intentions: A study on tours in Kuala Lumpur city centre. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 23(3), 597-614.
Vorobeva, D., Costa Pinto, D., António, N., & Mattila, A. S. (2024). The augmentation effect of artificial intelligence: Can AI framing shape customer acceptance of AI-based services? Current Issues in Tourism, 27(10), 1551-1571.
World Economic Forum. (2023, April 30). The future of jobs report 2023. https://www.weforum.org/publications/the-future-of-jobs-report-2023/in-full/
Zomerdijk, L. G., & Voss, C. A. (2010). Service design for experience-centric services. Journal of Service Research, 13(1), 67-82.
Zuñiga-Collazos, A., Velásquez Orozco, J. M., & Rojas-Ospina, A. (2025). Digital competences and their impact on employability in the tourism sector—An applied study. Sustainability, 17(13), 1-17.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.