THE EFFECTS OF APARIHĀNIYA DHAMMA GROUP ACTIVITIES BASED ON DHAMMA WAY ALTERNATIVE MEDICINE CONCEPT TO DEVELOP PHYSICAL AND MENTAL RESILIENCE OF THE ELDERLY AT VIJJARAM INSTITUTE, MUKDAHAN PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were (1) to compare the levels of physical and mental resilience of the elderly before and after participated in Aparihāniya Dhamma group activities based on Dhamma Withi alternative medicine concept; and (2) to compare the levels of physical and mental resilience of the elderly afte participated in Aparigāniyadhamma group activitees based on Dhamma Withi alternative medicine coucept and during the follow up period. This research was a Quasi-Experimental research.
The research sample consisted of 30 elderly people who came to receive training at Dhamma Withi Alternative Medicine Training Camp of Vijjaram Institute in Mukdahan Province, obtained by random sampling from those elderly people whose physical and mental resilience scores were at the 50th percentile or below. The employed research instruments were (1) ten Aparihaniya Dhamma group activities based on Dhamma Withi alternative medicine concept to develop physical and mental resilience; and (2) a scale to assess physical and mental resilience, with reliability coefficient of .85. Statistics employed for data analysis were the mean, standard deviation, and t-test.
The research findings revealed that (1) the post-experiment physical and mental resilience level of the elderly people who participated in Aparihaniya Dhamma group activities based on Dhamma Withi alternative medicine concept to develop their physical and mental resilience was significantly higher than their pre-experiment counterpart level at the .05 level of statistical significance; and (2) the post-experiment physical and mental resilience level of the elderly people who participated in Aparihaniya Dhamma group activities based on Dhamma Withi alternative medicine concept to develop their physical and mental resilience was not significantly different from their counterpart level during the follow up period.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
แก่นเกื้อ นาวาบุญนิยม. (2561). ผลการพอกสมุนไพรฤทธิ์เย็นต่ออาการปวดเข่าของกลุ่มผู้สูงอายุในเขตเทศบาล ตำบลดอนตาลอำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
แพรลายไม้ กล้าจน. (2561). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายตามหลักการแพทย์วิถีธรรมกับสุขสมรรถนะของประชาชนวัยทำงาน ผู้ที่ผ่านค่ายศูนย์เรียนรู้สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงสวนป่านาบุญ 1 อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ใจเพชร กล้าจน. (2553). ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียงตามหลักแพทย์ทางเลือกวิถีพุทธของศูนย์เรียนรู้สุขภาพพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง สวนป่านาบุญ อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). อุบลราชธานี : มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ใจเพชร กล้าจน. (2558). จิตอาสาแพทย์วิถีพุทธเพื่อมวลมนุษยชาติ (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). สุรินทร์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ดินแสงธรรม กล้าจน. (2561). ประสิทธิผลของโปรแกรมสุขภาพตามหลักการแพทย์วิถีธรรมต่อภาวะสุขภาพของผู้ที่มีภาวะน้ำหนักเกินและโรคอ้วนในค่ายสุขภาพสวนป่านาบุญ อำเภอดอนตาล จังหวัดมุกดาหาร (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ทัศบูรณ์ พรหมรักษา. (2561). การศึกษารูปแบบการอบรมแพทย์วิถีธรรมในสำนักวิปัสสนาเกษตรใหม่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
มงคลวัฒน์ รัตนชล. (2561). ผลการประยุกต์ใช้เทคนิคการกดจุดเส้นลมปราณที่แขนต่ออาการปวดคอบ่าไหล่ของผู้เข้าค่ายแพทย์วิถีธรรมสวนป่านาบุญ 2 อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ลักขณา วรพงศ์พัฒน์. (2561). ผลของโปรแกรมสวดมนต์และทบทวนธรรมตามหลักการแพทย์ วิถีธรรมต่อระดับความเครียดของผู้ต้องขังหญิง เรือนจำกลางนครพนม จังหวัดนครพนม (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ศิริพร จิระสถาวร. (2561). รูปแบบการปฏิบัติและผลการสวนล้างลำไส้ใหญ่ของผู้เข้าค่ายสุขภาพตามหลักการแพทย์วิถีธรรม(วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ศุภรัตน์ เอกอัศวิน. (2551). ความสามารถยืนหยัดเผชิญวิกฤติ. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 16(3), 190-198.
สมพร รุ่งเรืองกลกิจ. (2552). ความสามารถในการยืนหยัดเผชิญวิกฤติ : การทบทวนบทความทางวิชาการ. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 32(1), 90-101.
อรุณรัตน์ ไกรลาศศิริ. (2561). ผลของการรับประทานอาหารปรับสมดุลตามหลักการแพทย์วิถีธรรมต่อการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). คณะกรรมการบัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
อัจฉรา สุขารมณ์. (2559). การฟื้นฟูพลังใจในภาวะวิกฤติ. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 4(1), 209-129.
Carol DerSarkissian. (2020). How to Quiet Your Mind. เรียกใช้เมื่อ 4 มกราคม 2563 จาก https://www.webmd.com/balance/ss/slideshow-how-to-quiet-mind.
Frederick T. L. Leong and James T. Austin. (2006). The psychology research handbook: A guide for graduate students and research assistants. 2nd ed. United States of America: Sage Publications.
Garmezy, N., & Rutter, M. (1985). Acute reactions to stress. In M. Rutter & L. Hersov (Eds.), Child and adolescent psychiatry : Modern approaches (2nd ed.). Oxford, UK : Blackwell.
Luthans et al. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology. 60(3), 541-572.
Zautra et al. (2012). Resilience: A new definition of health for people and communities.
In Reich, JW; Zautra, AJ; Hall, JS. (2012) Handbook of adult resilience (New York: Guilford).
