CASUAL FACTORS INFLUENCING INDUSTRIAL EDUCATION AND TECHNOLOGY STUDENTS ACHIEVEMENT FROM BACHELOR OF SCIENCE IN TECHNICAL EDUCATION, PROGRAM IN INDUSTRIAL, RAJAMANGALA UNIVERSITY OF TECHNOLOGY LANNA CHIANGMAI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this article were 1) to study the causal factors influencing Industrial Education and Technology Students Achievement from Bachelor of Science in Technical Education, Program in Industrial, Rajamangala University of Technology Lanna chiangmai. There are two elements in this research; (1) Educational institution that be formed of university environment, teaching quality, evaluation and assessment, and classroom environment (2) students; the knowledge of teacher profession, the attitude of teacher profession, learning attention, motivation for achievement, parental relationship, and friendship, 2) to compare the composition between educational institution and students. and 3) to evaluate the composition between educational institution and students.
The samples were student who were the first semester in academic year 2019 of Bachelor of science in Technical Education, Program in Industrial, Rajamangala University of Technology Lanna Chiangmai by used Taro Yamane and stratified random sampling methods, 220 student samplings from total 488 students. The instrument used was a five-rating scale questionnaire. Statistics utilized for data analysis were arithmetic mean, standard deviation, Pearson correlation coefficient, One way Analysis of Variance and T-test.
The research findings were as follows :
1. The coefficient of correlation among independent variable had the highest value; teaching quality (X2), and evaluation and assessment (X3) had correlated at .781. The variable that had the correlation of dependent variables were organized; teaching quality (X2), evaluation and assessment (X3), classroom environment (X4) and attitude of teacher profession (X6)
2. The comparison of educational institution were students are focused on opinion of Industrial Education and Technology students, Faculty of Engineer, Bachelor's Degree, Rajamangala University of Technology Lanna found that the composition of educational institution and students were not statistical significant.
3. The composition of educational institution and students were generally followed by the evaluation and assessment of Industrial Education and Technology students, Faculty of Engineer, Bachelor's Degree, Rajamangala University of Technology Lanna which found that the results were higher criterion statistical significant of both composition.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
เกล้า จักทอน. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้น ที่การศึกษาเพชรบูรณ์เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). เพชรบูรณ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
ชชัฏาพันธ์ อยู่เพชร. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา ชั้นปีที่ 2 ภาคปกติคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏพบูลสงคราม (การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ณัฏติยาภรณ์ หยกอุบล. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่6 โรงเรียนสาธิตสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. วารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม. 8(1), 85-102.
นิพนธ์ วรรณเวช. (2550). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาหลักสูตรครู 5 ปี ระดับปริญญาตรี ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มตะวันตก (รายงานการวิจัย). ราชบุรี : มหาวิทยาลัย ราชภัฎหมู่บ้านจอมบึง.
บุรณี ทรัพย์ถนอม และปัทมา มูลหงส์. (2552). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสาขาวิชาการบัญชีของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
ประยูรศรี บุตรแสนคม ฐิญตา คาภูแก้ว และสุนทรพจน์ ดำรงพานิช. (2555). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุดรธานี : โมเดลสมการโครงสร้างพหุระดับ. วารสารวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยราชภัฎเลย. 7(21), 35-47.
รุจิราพรรณ คงช่วย. (2559). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเขตภาคใต้ (รายงานการวิจัย). สงขลา : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา.
ศุภร ศรีนุต. (2553). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบูรณ์เขต 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). เพชรบูรณ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
อรนุช ศรีคำ, ทรรศนันท์ ชินศิริพันธุ์ และสุชาติ หอมจันทร์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิจัยการศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ (รายงานการวิจัย). บุรีรัมย์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
Bloom, Benjamin. (1976). Human Characteristic and School Learning. New York : McGraw-Hill Book Company.
Danial A. Prescott. (1961). Report of Conference on Child Study, Education Bulletin. Faculty of Education, Chulalongkorn University.
Davis K. (1977). Human Behavior at Work. New York. McGraw-Hill.
