CURRICULUM DEVELOPMENT TO ENHANCE WRITING OF KANJI CHARACTERS USING MEMORY MODEL AND MORPHING TECHNIQUES FOR GRADE 11 STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this article aimed 1) to construct the curriculum development to enhance writing of Kanji characters using memory model and morphing techniques for grade 11 students and 2) to study the results of using curriculum development to enhance writing of Kanji characters using memory model and morphing techniques for grade 11 students. The samples size were 10 students who studied in grade 11 of Sappawittayakom School in Tak Province. They studied Japanese Reading and Writing 4 in the second semester of academic year 2020. The method used was the purposive sampling. The instruments used in this study were1) curriculum development to enhance writing of Kanji characters using memory model; 2) morphing techniques for grade 11 students, supplementary documents relating to the curriculum which were created by the researcher; and 3) the proficiency test of writing Kanji characters containing 30 item. The statistics used in the analysis were the percentage, the average and standard deviation.
The results of research were as follows :
1) The curriculum development to enhance writing of Kanji characters using memory model and morphing techniques for grade 11 students had 10 factors : 1) background and significance of curriculum 2) curriculum principles 3) curriculum goals 4) competencies of learners 5) desired characteristics 6) curriculum structures 7)course syllabus and teaching methods 8) instructional media 9) curriculum assessment and evaluation and 10) conditions of using curriculum. The result of curriculum quality inspected by the experts revealed high level of the curriculum's suitability. ( = 4.33, S.D. = 0.58)
2) The students who studied the curriculum development to enhance writing of Kanji characters using memory model and morphing techniques for grade 11 students had the post-test scores higher than the rubric score of 70 percent, accounted for 83.66 percent. When considered individually, all students got scores higher than the rubric score.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กิติกาญจน์ รัตนพิทักษ์. (2558). การพัฒนาทักษะการเรียนรู้อักษรคันจิของนักศึกษาชาวไทยโดยใช้กิจกรรมเชื่อมโยงภาพ กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง. วารสารนานาชาติ. 7(1), 1-26.
ทิศนา แขมณี. (2557). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธำรง บัวศรี. (2542). ทฤษฎีหลักสูตร:การออกแบบหลักสูตรและการพัฒนา. กรุงเทพฯ : ธนรัช.
ประกายพรึก จักพันธุ์. (2552). การออกแบบภาพเคลื่อนไหวในการจำคันจิ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2544). กิจกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์โดยใช้การแก้ปัญหาปลายเปิด สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
นภาลักษณ์ ตั้งอรุณศิลป์. (2559). การสร้างชุดกิจกรรมการเรียนวิชาภาษาจีนขั้นพื้นฐาน เพื่อพัฒนาการจำอักษรจีนโดยใช้เทคนิคมอร์ฟฟิ่งร่วมกับการเรียนแบบร่วมมือ สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ล้วน สายยศ และอังคณาสายยศ. (2536). เทคนิควิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.
วรานนท์ กำแพงแก้ว. (2553). ผลการใช้เทคนิคมอร์ฟฟิ่งที่มีผลต่อการเรียนอักษรคันจิของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุโท เจริญสุข. (2515). หลักจิตวิทยาและพัฒนาการมนุษย์. กรุงเทพฯ : แพร่พิทยา.
สมพร โกมารทัต. (2548). รายงานผลการวิจัย : การศึกษาเปรียบเทียบวัฒนธรรมการสอนภาษาญี่ปุ่นในฐานะภาษาที่สองระหว่างมหาวิทยาลัยในประเทศไทยกับมหาวิทยาลัยในประเทศญี่ปุ่น. กรุงเทพฯ : ศูนย์สารสนเทศและหอสมุดมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
Kobayashi, Rika. (2010). The effectiveness of the keyword method in kanji acquisition for second language learners. 2010 SEATJ Conference Proceedings: Southeastern Association of Teachers of Japanese. Duke University, NC.
Matsui, Yoshikazu. (1999). Japanese Teaching in Thailand. Japan : Kinsei-sha.
Taba, Hilda. (1962). Curriculum development theory and practice. New York: Harcourt, Brace and World.
