THE CURRICULUM DEVELOPMENT TO ENHANCE PROBLEM -SOLVING THINKING USING DESIGN THINKING PROCESS FOR GRADE 5 STUDENTS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this article were 1) to establish and find the effectiveness of the enhance problem-solving thinking curriculum using design thinking process for grade 5 students, 2) to study the effect of using the enhance problem-solving thinking curriculum using design thinking process for grade 5 students. The sample consisted of 16 students from grade 5 of Phrae Provincial Administrative Organization Ban Phaiyoi School, Semester 2, academic year 2020, with a clustered random sampling method. The research instruments were the enhance problem-solving thinking curriculum using design thinking process for grade 5 students, the curriculum supporting documents to enhance problem-solving thinking using design thinking process for grade 5 students and problem-solving thinking test. The data statistic used percentage, average, standard deviation and relative development percentage.
The results of the research found that 1) The established curriculum in overall was at the high overall suitability (= 4.20, S.D. = 0.77) and the effectiveness of the curriculum was 0.5725 or 57.25%. 2) The result of using the enhance problem-solving thinking curriculum using design thinking process for grade 5 students found that the students who took the curriculum’s learning activities had higher relative development score of problem-solving thinking compared with before taking the curriculum’s learning activities. The relative development percentage of 14 students were high level, which was 87.50% of total students while 2 students were very high level which was 12.50% of total students. The average of relative development percentage was 61.55%
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 22. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นราลักษณ์ ผ่องปัญญา. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้แนวคิดการใช้ปัญหาเป็นฐานผ่านกระบวนการกลุ่มเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 13(2), 264-274.
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2551). การพัฒนาการคิด. พิมพ์ครั้งที่ 2 ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพฯ : 9119 เทคนิคพริ้นติ้ง.
พจมาน จงไกรจักร์. (2563). การพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมความสามารถในการบริหารจัดการขยะอย่างสร้างสรรค์ โดยใช้การคิดเชิงออกแบบ. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 9(2), 152-166.
พันธ์ยุทธ น้อยพินิจ. (2562). การวิจัยปฏิบัติการเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้ เรื่อง ภาคตัดกรวย ด้วยกระบวนการคิดเชิงออกแบบที่ส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 13(1), 70-84.
ภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบเป็นฐานเพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่ปรากฎอัตลักษณ์ไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(3), 258-273.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 9. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เมษ์ ศรีพัฒนาสกุล. (2558). "Design Thinking" – กระบวนการออกแบบนวัตกรรม. เรียกใช้เมื่อ 21 สิงหาคม 2563 จาก https://storylog.co/story/56a321f8f69f51246bce4045.
โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่บ้านไผ่ย้อย. (2563). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2562. แพร่ : โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ บ้านไผ่ย้อย.
ลดาวัลย์ มะลิไทย. (2560). กระบวนทัศน์การรื้อสร้างหลักสูตรในยุคหลังสมัยใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 14(64), 1-8.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้. (ม.ป.ป.). คิดทันโลกด้วย Design Thinking โดย ASIAN Leadership Academy. เรียกใช้เมื่อ 27 สิงหาคม 2563 จาก http://www.okmd. or.th/ knowledge-festival/articles/518/design-thinking,
อลิศรา พิลาวรรณ. (2561). ผลของการเรียนรู้ด้วยบทเรียนบนเว็บแบบค้นพบกับแบบทบทวนเนื้อหาที่มีผลต่อความสามารถในการคิดแก้ปัญหาในรายวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง เสียงและการได้ยิน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(3), 260-271.
ออมสิน จตุพร. (2558). ความเคลื่อนไหวในวงการหลักสูตรและการสอนร่วมสมัย : ประเด็นสืบเนื่องจากโครงการประชุมสัมมนาทางวิชาการระดับชาติและนานาชาติ เรื่อง แนวโน้มหลักสูตรและการสอนในศตวรรษที่ 21 ณ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 17(3), 164-169.
IDEO Toolkit. (2012). Design Thinking for Educators (2nd ed.). [Online]. Available HTTP : https://designthinkingforeducators.com/toolkit/, [2020, August 20].
