THE COSTRUCTION OF TEACHER’S SPIRITUAL MEASUREMENT FOR STUDENTS IN FACULTY OF EDUCATION, UTTARADIT RAJABHAT UNIVERSITY BY USING THE SEMANTIC DIFFERENTIAL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this article were 1) to construct teacher’s spiritual measurement for students studying in faculty of Education, Uttaradit Rajabhat university by using semantic differential; 2) investigate model consistency applying confirmatory factor analysis : CFA; and 3) interpret teacher’s spirituality scores of students. The population used in this quantitative study was 3,224 undergraduate students studying in faculty of Education, Uttaradit Rajabhat university in academic year 2020. The sample selected by stratified random sampling method was 458 undergraduate students registered in the second semester in 2020. The instruments used were teacher’s spiritual measurement using semantic differential. Confirmatory factor analysis, discrimination index (r), reliability(rtt), and converting raw score to stanine were the parameters used for statistical analysis.
The findings revealed that teacher’s spiritual measurement consisted of 7 main factors, 20 factors, and 79 indicators: interaction between teacher and students consisted of 2 factors and 8 indicators, love and faith in teaching profession consisted of 2 factors and 10 indicators, using educational psychology consisted of 3 factors and 13 indicators, being student’s role model consisted of 3 factors and 12 indicators, following moral and ethical principles consisted of 4 factors and 13 indicators, practices based on roles and duties consisted of 3 factors and 11 indicators, and having human relation skills consisted of 3 factors and 12 indicators. The index of item-objective congruence (IOC) of the measurement was between 0.60-1.00 while the reliability was 0.881, 0.927, 0.913, 0.918, 0.899, 0.928, and 0.936 respectively. The discrimination was between 0.413 - 0.757. The model was valid and well fitted to empirical data. The factor loading for all aspects was over 0.30 and the indicators were statistically significant at 0.05. According to the interpretation of teacher’s spirituality scores, the teacher’s spirituality of students studying in faculty of Education was at a high level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กรมสามัญศึกษา. (2542). ครูแกนนำ : ต้นแบบปฏิรูปการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : การศาสนา.
กิตติเชษฐ์ ธนาพรชัยพงษ์. (2548). การศึกษาการรับรู้และความคิดเห็นของนายทหารสัญญาบัตรกองทัพเรือ ต่อการปฏิรูปกองทัพเรือ (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา.
จรูญ ขาวสีจาน. (2542). คุณลักษณะที่พึงประสงค์ของครูอุตสาหกรรมศึกษาตามทัศนะของผู้บริหาร ผู้สอน และนักเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตจังหวัดสกลนคร นครพนม และมุกดาหาร. สกลนคร (รายงานการวิจัย). สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ธีรวัฒน์ เลื่อนฤทธิ์. (2552). การพัฒนาตัวบ่งชี้คัดสรรการปฏิบัติงานมาตรฐานวิชาชีพครู (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรศักดิ์ อัครบวร. (2544). ความเป็นครูไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ ก.พลพิมพ์ (1996) จํากัด.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประไพ สิทธิเลิศ. (2542). ความเป็นครู. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา.
พรรณอร อุชุภาพ. (2547). สถาบันวิชาชีพและการพัฒนาวิชาชีพครู. สกลนคร : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
มานี แสงหิรัญ. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อนักศึกษาในการเลือกเรียนคณะครุศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. อุตรดิตถ์ : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ระพินทร์ โพธิ์ศรี. (2560). หลักการวัดและประเมินผลการเรียนรู้. อุตรดิตถ์ : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
วิชิตพงศ์ ณ ป้อมเพชร. (2553). ปฏิรูปการศึกษา แนวคิดและข้อเสนอแนะ. กรุงเทพฯ : วศิระ.
วิไล ตั้งจิตสมคิด. (2544). การศึกษาและความเป็นครูไทย. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พร้นติ้งเฮ้าส์.
วิไล ตั้งจิตสมคิด. (2554). ความเป็นครู. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2552). ทฤษฏีการทดสอบแบบดั้งเดิม (Classical Test Theory). พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุชีรา ภัทรายุตวรรตน์. (2548) คู่มือการวัดทางจิตวิทยา = Manual of psychological testing. กรุงเทพฯ : เมดิคัล มีเดีย.
สุริยา ฆ้องเสนาะ. (2557). รายงานการวิจัยแนวทางการพัฒนาการศึกษาการศึกษาไทยกับการเตรียมความพร้อมสู่ศตวรรษที่ 21 : บทบาทของครูไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
เสรี ชัดแช้ม. (2547). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน. วารสารวิจัยและวัดผลการศึกษา, 2(1), 15-42.
อมรรัตน์ แก่นสาร. (2558). การพัฒนาตัวบ่งชี้จิตวิญญาณความเป็นครู ของครูสังกัดสานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
