KNOWLEDGE OF PREVENTING AND PROMOTING HEALTH OF BUDDHIST MONKS INVOLVING NON-COMMUNICABLE DISEASES OF NETWORK PARTIES IN NORTHERN
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This documentary research aimed to study and synthesize knowledge of preventing and promoting the health Buddhist monks involving Non Communicable Diseases : (NCDs) of network parties in northern region. The research was analyzed and synthesized a documentary and related research. It was found that the most common NCDs were four types include obesity and metabolic syndrome, dyslipidemia, hypertension and diabetes mellitus. The leading causes for this NCD are related to behavior of food consumption as well as less physical exercise or physical activity. Additionally, other risk factors related to NCDs are problem psychological problem and poor environmental sanitation as well as lack of integrated health care service for Buddhist monks. Thus, to decrease NCDs among monks including the preventing and promoting health for Buddhist monk are comprised of giving knowledge about eating and exercise behavior modification, building health media, campaign offering healthy diet for monks among Thai Buddhist, promoting good environment in temple and building network to enhance a good state health and quality of life among Buddhist monks.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กลุ่มและแผนงานสำนักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรคติดต่อ กระทรวงสาธารณสุข. (2560). แผนยุทธศาสตร์ การป้องกันโรคและควบคุมโรคไม่ติดต่อระดับชาติ 5 ปี (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพฯ : อิโมชั่นอาร์ต.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. สถานการณ์ด้านโภชนาการในผู้สูงอายุไทยและพระสงฆ์. เรียกใช้เมื่อ 2 มิถุนายน 2563 จาก shorturl.at/wCKMO
กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2563). วัดกับการจัดการสิ่งแวดล้อม. เรียกใช้เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2564 จาก shorturl.at/chAP1
คณิตศฉัตร์ วุฒิศักดิ์สกุล. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมสุขภาพของพระสงฆ์ในเขต อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ. 24(1), 71-83.
จงจิตร อังคทะวานิช. (2562). คู่มือโภชนาการสงฆ์ไทยไกลโรค 4.0. กรุงเทพฯ : ปัญญมิตร การพิมพ์.
จงจิตร อังคทะวานิช, รุ่งฉัตร อำนวย, และพรชนก เศรษฐอนุกูล. (2560). บาตรไทยไกลโรค 4.0 (พิมพ์ครั้งที่ 5). เรียกใช้เมื่อ 30 กรกฎาคม 2563 จาก shorturl.at/hqLTZ
จุฑามาศ โกสียะกุล และอันธิฌา สายบุญศรี (2554). ศึกษาปัจจัยที่มีผลกระทบต่อโรคซึมเศร้าในพระสงฆ์อาพาธด้วยโรคซึมเศร้าที่เข้ารับการรักษาในแผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลสงฆ์. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 56(3), 267-276.
ชมพูนุท สิงหมณี, วโรดม เสมอเชื้อ, และสมศรี สัจจะสกุลรัตน์. (2560). พฤติกรรมสุขภาพของพระสงฆ์ในจังหวัดพะเยา. วารสาร มจร. นครน่านปริทรรศน์. 1(1), 43-55.
ชรินทร์ ห่วงมิตร, นเรศน์ ฐิตินันทิวัฒน์, และอมรรัตน์ กล่ำทัพ. (2560). การวิจัยพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมพฤติกรรมสุขภาพเครือข่ายพระภิกษุสงฆ์ในเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ (รายงานการวิจัย). นครสวรรค์ : สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 3 จังหวัดนครสวรรค์.
ณัฐวดี จิตรมานะศักดิ์ (2558). ประสิทธิผลของรูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพแนววิถีพุทธสำหรับพระสงฆ์. วารสารพุทธศาสน์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 22(3), 77-100.
เทียนทิพย์ เดียวกี่ (Thianthip DIawkee). (2562). ดูแลสุขภาพพระสงฆ์ไทย. เรียกใช้เมื่อ 30 กรกฎาคม 2563 จาก shorturl.at/yIS49
ธนศักดิ์ โปตระนันท์, ทวีศักดิ์ กสิผล, และชฏาภา ประเสริฐพวง. (2560). ตัวแปรที่มีความ สัมพันธ์กับความสามารถในการดูแลตนเองตามองค์ประกอบสุขภาพที่ดีของพระสงฆ์ ในเขตดุสิต กรุงเทพฯ. วารสารเกษมบัณฑิต. 18(1), 135-145.
พระกิตติญาณเมธี (สมเกียรติ รามัญวงศ์), วราภรณ์ ทรัพย์รวงทอง, และสมบูรณ์ สุขสำราญ. (2561). การส่งเสริมการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมของพระสงฆ์ในจังหวัดลพบุรี. วารสารรัชภาคย์. 12 (25), 94-106.
พระครูสังฆรักษ์บุญเสริม กิตติวณฺโณ และคณะ. (2561). สุขภาวะพระสงฆ์ : การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างสุขภาวะตามแนววิถีพุทธโดยการบูรณาการสาธารณสุขชุมชนเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีในภาคเหนือตอนบน (รายงานการวิจัย). แพร่ : มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูสุวิธานพัฒนบัณฑิต, ธวัลรัตน์ แดงหาญ, และสรัญญา วภัชชวิธี. (2557). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพองค์รวมของพระสงฆ์ในจังหวัดขอนแก่นโดยเน้นการมีส่วนร่วมของเครือข่าย. วารสารสำนักงานควบคุมโรคที่ 6 จังหวัดขอนแก่น. 22(2), 117-128.
พระมหาประหยัด ปญญญาวโร (2561). การจัดการสิ่งแวดล้อมวัดเพื่อดูแลสุขภาพของพระสงฆ์ไทยตามแนวพระพุทธศาสนา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 6(4), 1578-1593.
มัฏฐวรรณ ลี้ยุทธานนท์, ผกาสรณ์ อุไรวรรณ, จริญญา แก้วสกุลทอง, และปภาสินี แซ่ติ๋ว. (2562). การพัฒนารูปแบบถวายความรู้การดูแลด้านสุขภาพสำหรับพระภิกษุสงฆ์. วารสารวิทยาลัยพยาบาลนครราชสีมา. 25 (2), 104-115.
มาลินี กำใจบุญ (2560). การจัดการการดูแลตนเองของพระสงฆ์อาพาธด้วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับบริการที่คลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลสงฆ์. วารสารกรมการแพทย์, 42(2), 68-75.
โรงพยาบาลสงฆ์ กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. (ม.ป.ป.). แนวทางเวชปฏิบัติการเคลื่อนไหวร่างกายการออกกำลังกายในพระสงฆ์. เรียกใช้เมื่อ 10 มิถุนายน 2563 จาก shorturl.at/ltNZ4
วีรศักดิ์ เมืองไพศาล. (ม.ป.พ.). “ไขมันในเลือดสูง” เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล. เรียกใช้เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2564 จาก shorturl.at/joM46
ศูนย์ข้อมูล โรงพยาบาลแพร่. (2563). ข้อมูล 10 อันดับโรค ของพระสงฆ์ที่มารับบริการ โรงพยาบาลแพร่ เอกสารอัดสำเนา. 2563.
ศรีเมือง พลังฤทธิ์. (2562). สถานะสุขภาพและแนวทางการสร้างเสริมสุขภาพของพระภิกษุสงฆ์ อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 37 (2), 133-142.
สนธนา สีฟ้า. (2560). การศึกษาพฤติกรรมการสร้างเสริมสุขภาพของพระภิกษุในจังหวัดปัตตานี. วารสารวิชาการ สถาบันพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. 10(1), 117-125.
สมพร กันทรดุษฎี เตรียมชัยศรี. (2556). การปฏิบัติสมาธิเพื่อการเยียวยาสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 12. นนทบุรี : ห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเจี๊ยฮั้ว.
สุพัตรา ศรีวณิชชากร, และอรรถเกียรติ กาญจนพิบูลวงศ์ (บรรณาธิการ). (2559). ข้อเสนอ (ร่าง) ยุทธศาสตร์บูรณาการการป้องกันและควบคุมโรคไม่ติดต่อในประเทศไทยที่ตอบสนองต่อ 9 เป้าหมาย ปี พ.ศ. 2560-2568. นนทบุรี : อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์.
สุภาพร แนวบุตร. (2562). ผลของการควบคุมระดับคลอเรสเตอรอลโดยใช้เทคนิคสมาธิบำบัด SKT 3. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย. 12(1), 96-104.
สมาคมความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย (2562). แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงเวชปฏิบัติทั่วไป พ.ศ. 2562. เชียงใหม่ : ทริคธิงค์.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) (2560). ผลการสำรวจพบพระสงฆ์ ในกทม. มีภาวะอ้วนลงพุง. เรียกใช้เมื่อ 24 กันยายน 2563 จาก shorturl.at/svzBD
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส). (2561). ห่วงสามเณร พระสงฆ์ อ้วนลงพุง. เรียกใช้เมื่อ 24 กันยายน 2563 จาก shorturl.at/kzCM2
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส) โดย Donnaya Suvetwethin. (2562). วิกฤตสงฆ์ไทย อ้วนอมโรค. เรียกใช้เมื่อ 24 กันยายน 2563 จาก shorturl.at/djvyC
สำนักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรคติดต่อ กระทรวงสาธารณสุข. (2560). รูปแบบการบริการป้องกันควบคุมโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูง. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
อัจฉริยา พ่วงแก้ว, รุ้งนภา ผาณิตรัตน์, จงจิต เสน่หา, ศศิมา กุสุมา ณ อยุธยา และทิพาพันธ์ สังฆะพงษ์. (2561). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคอาหารของพระสงฆ์ มุมมองของพระสงฆ์. วารสารทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 12(1), 81-91.
อัจฉริยา พ่วงแก้ว, รุ้งนภา ผาณิตรัตน์, จงจิต เสน่หา, ศศิมา กุสุมา ณ อยุธยา และทิพาพันธ์ สังฆะพงษ์. (2556). ผลการวิจัยสุขภาพพระสงฆ์ไทยแย่. เรียกใช้ 2 มิถุนายน 2563 จาก www.posttoday.com/social/general/224915
Banjare, J.B., & Bhalerao, S. (2016). Associated noncommunicable disease burden. International Journal of Health & Allied Science. 5(2), 81-87.
Fricchione, G.L. (2018). The challenge of stress-related Non -Communicable diseases. Med Sci Monit Basic Res; 24, 93-95.
Kiatkanon, K., Maungtoug, N., Dhiranathara, N., & Techathawenon, P. (2020). Factors influencing food consumption behavior in Buddhist monks with non-communicable diseases. The 2020 International Academic Multidisciplines Research Conference in Cape Town. pp 40-43. เรียกใช้เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2564 จาก shorturl.at/xFKW7
Laochai, W., Thummakul, D., & Jiraprapon, N. ( 2020). Promoting physical activity among Buddhist monks: The role of nurse. Journal of Food Health and Bioenvironmental Science. 13(2), 59-66.
