ACADEMIC ADMINISTRATION BASED ON BUDDHIST INTEGRATION
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article investigates and analyzes approaches to academic administration through Buddhist integration, focusing on integrating Buddhist principles with modern academic administration concepts to promote balanced and sustainable education development. The key principles include the Threefold Training (Sīla, Samādhi, and Paññā) and other Buddhist principles such as the Four Paths to Success (Iddhipāda), the Four Bases of Social Solidarity (Saṅgahavatthu), the Four Divine Abidings (Brahmavihāra), and the Four Noble Truths (Ariyasacca). These principles are applied to academic administration to cultivate ethical values, integrity, and social responsibility among learners, fostering their overall academic development. This approach integrates experiential learning, mindfulness, and essential life skills through participatory teaching within a peaceful learning environment.
Additionally, it highlights teachers and administrators’ roles as Kalyāṇamitta or spiritual friends who not only impart knowledge but also guide learners spiritually and foster positive relationships between learners and their communities. The Buddhist-integrated approach ensures that academic administration in educational institutions is goal-oriented and effective, balancing intellectual growth and moral development. This approach promotes long-term individual and societal growth by preparing learners for modern challenges and developing quality human capital, ensuring sustainable social advancement.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
This article is published under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0), which allows others to share the article with proper attribution to the authors and prohibits commercial use or modification. For any other reuse or republication, permission from the journal and the authors is required.References
กมล ภู่ประเสริฐ. (2545). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ : ทิปส์พับลิลิเดชั่น.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2543). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพมหานคร : บริษัทพิมพ์ดีจำกัด.
พระสมุห์สมพร อุชุธมฺโม. (2564). หลักการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์. 9(3), 75.
รุจิร์ ภู่สาระ และ จันทรานี สงวนนาม. (2545). การบริหารหลักสูตรในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ : บุ๊คพอยท์.
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2550) การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. สงขลา : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยทักษิณ.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรแบบครบวงจร. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิวกร อินภูษา และคณะ. (2567). การบูรณาการพุทธธรรมกับแนวคิดทฤษฎีกระบวนการและหน้าที่ในการบริหารสถานศึกษา. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 7(2), 566.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์. (ป.อ. ปยุตฺโต) (2561). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ 40. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์ ในเครือ บริษัท สำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด.
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
สำนักงานปฏิรูปการศึกษา.พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร : พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
