วิเคราะห์ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. ๒๕๕๘
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การถ่ายโอนทรัพย์สินโดยทางมรดกนั้น ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษี ไม่ว่าทรัพย์สินจะมีจํานวนมากน้อยเพียงใดซึ่งถือได้ว่าเป็นการก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมในสังคม จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. ๒๕๕๘ ขึ้น เพื่อที่รัฐจะได้ดําเนินการในการจัดเก็บภาษีตามสมควรจากการรับมรดกที่มีมูลค่าจํานวนมากเพื่อนําไปพัฒนาประเทศและยกระดับการดํารงชีวิตของประชาชนที่ยากไร้ให้ดีขึ้น โดยมิให้กระทบถึงผู้ที่ได้รับมรดกพอสมควรแก่การดํารงชีพ บทความนี้ผู้เขียนได้วิเคราะห์เกี่ยวกับพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. ๒๕๕๘ ซึ่งยังมีจุดบกพร่องและมิได้เป็นไปตามหลักทฤษฎีที่เกี่ยวของกับภาษีโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับภาษีมรดก โดยทําการศึกษาเปรียบเทียบกับกฎหมายภาษีมรดกของไทยที่ปรากฏในต่างประเทศ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสารเอกสารอ้างอิง
ชมพูนุท โกสสลาภรณ์ เพิ่มพูนวิวัฒน์ และคณะ. โครงการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับภาษีมรดก, ทุนงานวิจัย ฉบับสมบูรณ์, ๒๕๕๐.
ไตรรงค์ โตกระแส. แนวคิดเกี่ยวกับภาษีมรดกในประเทศไทย. สํานักวิชาการ สํานักงานเลขาธิการวุฒิสภา, ๒๕๕๘.
ผกา อึ่งเศรษฐพันธ์. ภาระภาษีมรดกในประเทศไทย.วิทยานิพนธ์เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๖.
พรชัย สุนทรพันธ์. คําอธิบายกฎหมายลักษณะมรดก. กรุงเทพฯ : สํานักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, ๒๕๖๒.
ศุภลักษณ์ พินิจภูวดล. กฎหมายภาษีอากร. กรุงเทพฯ : ห้างหุ้นส่วนจํากัดจตุลักษณ์ , ๒๕๕๖.
สุธิดา ถนอมจิต. ภาษีมรดกและภาษีการให้ กรณีศึกษาเปรียบเทียบระหว่างประเทศไทยกับประเทศสหรัฐอเมริกา. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายภาษี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๕๔.
