การพัฒนาป้ายสัญลักษณ์บอกทางอัจฉริยะโดยใช้หลักการออกแบบเพื่อทุกคน เพื่อเสริมสร้างการพึ่งพาตนเองสำหรับนักศึกษาที่มีความต้องการพิเศษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัญหาการติดต่อสื่อสารและความต้องการจำเป็นของนักศึกษาพิการ 2) เพื่อสร้างและหาคุณภาพป้ายสัญลักษณ์บอกทางอัจฉริยะโดยใช้หลักการออกแบบเพื่อทุกคน และ 3) เพื่อเสริมสร้างการพึ่งพาตนเองของนักศึกษาพิการและศึกษาผลการใช้ป้ายสัญลักษณ์บอกทางอัจฉริยะโดยใช้หลักการออกแบบเพื่อทุกคน เพื่อเสริมสร้างการพึ่งพาตนเองของนักศึกษาพิการกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นและการได้ยิน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง จำนวน 6 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยจำแนกตามขั้นตอนประกอบด้วย แบบสอบถามเบื้องต้นและแบบสัมภาษณ์เจาะลึกเป็นเครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ข้อมูลการใช้ป้ายสัญลักษณ์บอกทางอัจฉริยะเพื่อวัดความสามารถการพึ่งพาตนเองและการประเมินความพึงพอใจการใช้ป้ายสัญลักษณ์บอกทางอัจฉริยะ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาที่มีความบกพร่องทางการได้ยินมีปัญหาด้านการสื่อสารมากกว่านักศึกษาที่มีความบกพร่องทางการมองเห็น คิดเป็นร้อยละ 85 และ 80 ตามลำดับ และนักศึกษาที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นมีปัญหาด้านการเดินทางมากกว่านักศึกษาที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน คิดเป็นร้อยละ 95 และ 75 ตามลำดับ 2) การสร้างและหาคุณภาพของสื่อป้ายสัญลักษณ์บอกทางอัจฉริยะ โดยภาพรวม มีความเหมาะสมสอดคล้องในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.74 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.44 และ 3) นักศึกษาผู้มีความบกพร่องทางการมองเห็นและการได้ยินมีความสามารถในการพึ่งพาตนเองหลังการใช้ป้ายดีขึ้นมาก มีค่าเฉลี่ยรวมทั้งหมดเท่ากับ 4.57 และ 4.55 ตามลำดับ