การจัดการศึกษาตามแนวคิดมอนเทสซอรี่ ของโรงเรียนนานาชาติมอนเทสซอรี่เชียงใหม่

สรญา ออลมาร์ก; สังวาร วังแจ่ม

ผู้แต่ง

สรญา ออลมาร์ก มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่
สังวาร วังแจ่ม มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่

คำสำคัญ:

การจัดการศึกษา, แนวคิดมอนเทสซอรี่

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการจัดการศึกษาตามแนวคิดมอนเทสซอรี่ และเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาตามแนวคิดมอนเทสซอรี่ของโรงเรียนนานาชาติมอนเทสซอรี่เชียงใหม่ งานนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ประชากร ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และผู้ปกครองเด็กอนุบาล จำนวน 40 คน โดยใช้แบบสอบถาม และการสัมภาษณ์ โดยกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า สภาพการจัดการศึกษาตามแนวคิดมอนเทสซอรี่ของโรงเรียนนานาชาติมอนเทสซอรี่เชียงใหม่ ด้านการบริหารและการจัดการ ด้านการจัดประสบการณ์ และด้านคุณลักษณะเด็ก อยู่ในระดับมากทุกด้าน แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาตามแนวคิดมอนเทสซอรี่ของโรงเรียนนานาชาติมอนเทสซอรี่เชียงใหม่ ด้านการบริหารและการจัดการ คือสถานศึกษาควรนำผลจากการประเมิน และผลการนิเทศการจัดการเรียนรู้มาใช้ในการเลื่อนเงินเดือนและค่าตอบแทนพิเศษ ควรนำหลักสูตรมอนเทสซอรี่มาวิเคราะห์บริบทที่เกี่ยวข้องอย่างรอบคอบ ควรปรับเปลี่ยนวิธีการสอนในช่วงสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด 19 เป็นรูปแบบออนไลน์ และนำเทคโนโลยีมาช่วยในการเรียนรู้ให้มากขึ้น ควรจัดประชุมอบรมให้ความรู้กับผู้ปกครอง และส่งเสริมให้มีส่วนร่วมในการดำเนินการของโรงเรียนมากขึ้น ด้านการจัดประสบการณ์ ควรจัดการเรียนการสอนให้เด็กแบบรายบุคคลในช่วงอายุต่ำกว่า 4 ปี และรายกลุ่มย่อยเมื่อเด็กมีอายุ 4 ปีขึ้นไป ด้านคุณลักษณะเด็ก สถานศึกษาควรจัดประสบการณ์ให้เด็กมีสิทธิและเสรีภาพในการเรียนรู้ ควรจัดกิจกรรมและประสบการณ์ทั้งในและนอกห้องเรียน และควรมีนักจิตวิทยาประจำโรงเรียนเพื่อช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาเด็ก พร้อมทั้งสนับสนุนการเรียนรู้ตามหลักการมอนเทสซอรี่ในช่วงเวลาหลักของชีวิต

เอกสารอ้างอิง

กรรณิการ์ คำต๊ะ. (2558). การพัฒนากิจกรรมการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวมอนเตสซอรี่ที่ส่งเสริมความสามารถทางคณิตศาสตร์ของเด็กปฐมวัย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยนเรศวร.

กุลยา ตันติผลาชีวะ. (2551). การศึกษาสำหรับผู้ปกครองเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ : เบรน-เบส บุ๊คส์.

ว่าที่ร้อยตรีหญิงมลฤดี วิชาศรี. (2561). แนวทางการพัฒนาการจัดประสบการณ์ตามแนวคิดมอนเตสซอรี่ สำหรับเด็กปฐมวัยของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

พัทธนันท์ ปาเป็ง. (2562). การบริหารงานวิชาการด้านกิจกรรมเสริมประสบการณ์ตามแนวคิดแบบมอนเตสซอรี่ ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.

พัทธนิตย์ คุ้มครอง. (2561). การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยโดยใช้การจัดประสบการณ์ตามรูปแบบมอนเตสซอรี่ (Montessori). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

พนิดา ชาตยาภา. (2559). เทคโนโลยีกับเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 6(2), 151-162.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการประเมินคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาระดับปฐมวัย ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน และระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานการศึกษาพิเศษ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

Briley Holbrook. (2021). The changing classroom: a thematic analysis on the impacts of the Coronavirus pandemic on children and educators of a Montessori school. (Master’s Thesis). Tennessee : University of Tennessee at Chattanooga.

Kevin Rathunde. (2003). Comparison of Montessori and Traditional Middle Schools : Motivation Quality of Experience,and Social Context Journal. เรียกใช้เมื่อ 28 สิงหาคม 2564 จาก http://www.montessori-ami.org.