การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ ผ้าทอวิถีเขียวของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่

เนาวมาศ นามเมือง; จารุณี มณีกุล; ชรินทร์ มั่งคั่ง

ผู้แต่ง

เนาวมาศ นามเมือง คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
จารุณี มณีกุล คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ชรินทร์ มั่งคั่ง คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คำสำคัญ:

ผ้าทอกะเหรี่ยง, ผลิตภัณฑ์วิถีเขียว, หลักสูตรท้องถิ่น

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความต้องการหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอวิถีเขียวของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่ 2. เพื่อพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอวิถีเขียว ของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ 1) กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาความต้องการหลักสูตรท้องถิ่นโดยวิธีเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา คณะครูโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ผู้ปกครอง ครูภูมิปัญญา ผู้นำชุมชน และกลุ่มวิสาหกิจชุมชน จำนวน 20 คน 2) กลุ่มตัวอย่างในการประเมินคุณภาพหลักสูตรท้องถิ่นโดยวิธีเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูฝ่ายวิชาการ ครูวุฒิการศึกษาระดับการศึกษาปริญญาโท ครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษาฯ และครูที่มีประสบการณ์ในการทำงานไม่น้อยกว่า 1 ปี จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ศึกษา คือ 1. แบบสำรวจความต้องการหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอวิถีเขียวของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่ 2. หลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอวิถีเขียวของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่ และ 3. แบบประเมินคุณภาพหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอวิถีเขียวของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่

ผลการศึกษาพบว่า

1. ผลสำรวจความต้องการของชุมชนในการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอวิถีเขียว โดยรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.46)

2. ผลการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นเรื่อง ผ้าทอกะเหรี่ยง เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าทอ วิถีเขียวของโรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่ โดยรวมมีความเหมาะสมมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.62) และมีค่าดัชนีความสอดคล้อง 0.80-1.00 เป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2557). การพัฒนาหลักสูตร ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : วีพรินท์ 1991.

ชรินทร์ มั่งคั่ง. (2560). อุดมคติวิทยา : หลักสูตรสังคมศึกษาเพื่อปวงชน. พิมพ์ครั้งที่ 3, กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชรินทร์ มั่งคั่ง. (2561). องค์ความรู้หลักสูตรและการสอนสังคมศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชวลิต ชูกำแพง. (2559). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตร: แนวคิดและกระบวนการ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณรงศักดิ์ ศรีวิลัย. (2545). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น รายวิชา ช่างทอผ้ากะเหรี่ยง ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนแม่ตื่นวิทยาคม อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

บัณฑิต ไชยวงศ์. (2543). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง เมี่ยง สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนบ้านปางมะกาด สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย (การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ปาริชาติ ศรล้อม. (2543). การศึกษาความต้องการหลักสูตรท้องถิ่น “การทอผ้าไหมแพรวา” ของชุมชนบ้านโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร มหาบัณฑิต). พิษณุโลก : สถาบันราชภัฎพิบูลสงคราม.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17. (2561). กรอบหลักสูตรระดับท้องถิ่น ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. เรียกใช้เมื่อ 5 สิงหาคม 2560 จาก http://www.sesa17.go.th/site/.

อาคม ชาญเดช. (2558). การพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นแบบมีส่วนร่วมวิชาสังคมศึกษา เรื่อง เหมี้ยงศึกษา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดต้นไคร้ จังหวัดแพร่ (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ตื่น. (2557). สภาพทั่วไปและข้อมูลพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. เรียกใช้เมื่อ 1 สิงหาคม 2560 จาก http://www.maetuen.go.th/index.php.