นวนิยายเรื่องกลิ่นกาสะลอง : กรณีศึกษาผ่านหลักธรรมทิศ 6

ผู้แต่ง

  • จุฑามาศ ศรีระษา สาขาวิชาภาษาไทย, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยบูรพา

คำสำคัญ:

นวนิยาย, กลิ่นกาสะลอง, ทิศ 6

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของหลักธรรมทิศ 6 ที่ปรากฏในนวนิยาย เรื่อง กลิ่นกาสะลอง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเอกสารและเสนอผลการศึกษา ด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ ผลการศึกษา พบว่า หลักธรรมทิศ 6 ปรากฏเด่นชัดและมีความสอดคล้องกับนวนิยาย เรื่อง กลิ่นกาสะลอง คือ 1. ทิศเบื้องหน้า ได้แก่ มารดาบิดา พบการกระทำของตัวละครในด้านบุตรธิดาพึงบำรุงมารดาบิดาและมารดาบิดาย่อมอนุเคราะห์บุตรธิดา 2. ทิศเบื้องขวา ได้แก่ ครูอาจารย์ พบการกระทำของตัวละครในด้านศิษย์พึงบำรุงครูอาจารย์และครูอาจารย์ย่อมอนุเคราะห์ศิษย์ 3. ทิศเบื้องหลัง ได้แก่ บุตรภรรยา พบการกระทำของตัวละครในด้านสามีบำรุงภรรยาและภรรยาย่อมอนุเคราะห์สามี 4. ทิศเบื้องซ้าย ได้แก่ มิตรสหาย พบการกระทำของตัวละครในด้านบุคคลพึงบำรุงมิตรสหายและมิตรสหาย ย่อมอนุเคราะห์ตอบ 5. ทิศเบื้องล่าง ได้แก่ คนรับใช้และคนงาน พบการกระทำของตัวละคร  ในด้านนายพึงบำรุงคนงานและคนงานย่อมอนุเคราะห์นาย และ 6. ทิศเบื้องบน ได้แก่ พระสงฆ์ พบการกระทำของตัวละครในด้านคฤหัสถ์ย่อมบำรุงพระสงฆ์และพระสงฆ์ย่อมอนุเคราะห์คฤหัสถ์ ความสัมพันธ์ของตัวละครที่เกี่ยวเนื่องด้วยการกระทำร่วมกันในอดีตชาติส่งผลให้เกิดความสัมพันธ์ในภพชาติต่อไป แสดงให้เห็นถึงหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่แฝงอยู่ในนวนิยาย เรื่อง กลิ่นกาสะลอง และสะท้อนให้เห็นว่าความเชื่อเรื่องกรรมและเรื่องภพชาติยังคงปรากฏอยู่ในสังคมไทยสืบเนื่องจนถึงปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

คม ชัด ลึก ลึกกว่าข่าว. (2562). จอแก้ว เรื่องย่อละคร 'กลิ่นกาสะลอง' (เต็มเรื่อง). เรียกใช้เมื่อ 1 ตุลาคม 2563 จาก https://www.komchadluek.net/news/ent/374785

ธนภร วงศกรฉัตร. (2561). ศึกษาวิเคราะห์ปุรัตถิมทิสในพุทธปรัชญาเถรวาท (วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.

เนียรปาตี. (2561). กลิ่นกาสะลอง. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพ ฯ : แสงดาว.

ประโยชน์ฐิติ นุตร์อำพันธ์. (2549). เพราะชีวิตถูกลิขิตโดยกรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สร้างสรรค์บุ๊คส์.

พชร ช่วยเชื้อ. (2551). ทิศ 6. กรุงเทพมหานคร : Dดี.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. เรียกใช้เมื่อ 1 ตุลาคม 2563 จาก https://84000.org/tipitaka/dic/ d_item.php?i=265

สุชาติ บุษย์ชญานนท์. (2561). ตามกระแสบุพเพสันนิวาส : มุมมองพุทธปรัชญา. เรียกใช้เมื่อ 1 พฤศจิกายน 2563 จาก http://oknation.nationtv.tv/blog/pmprapas/2018/ 05/20/entry-6/comment

พุทธทาสภิกขุ. (2554). อุดมคติแก้ปัญหาได้ทุกชนิด. กรุงเทพฯ : ดวงตะวัน.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน.

วศิน อินทสระ. (2555). หลักกรรมและการเวียนว่ายตายเกิด. พิมพ์ครั้งที่ 25. กรุงเทพฯ : ธรรมดา.

สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสนมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช. (2560). หนังสือสอนพระพุทธศาสนาแก่เด็ก“ทิศ 6” และ “สังคหวัตถุ 4”. นครปฐม : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-24

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีระษา จ. (2026). นวนิยายเรื่องกลิ่นกาสะลอง : กรณีศึกษาผ่านหลักธรรมทิศ 6. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 7(1), 1–13. สืบค้น จาก https://so13.tci-thaijo.org/index.php/jgrp/article/view/3796

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย