นวนิยายเรื่องกลิ่นกาสะลอง : กรณีศึกษาผ่านหลักธรรมทิศ 6
คำสำคัญ:
นวนิยาย, กลิ่นกาสะลอง, ทิศ 6บทคัดย่อ
บทความนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของหลักธรรมทิศ 6 ที่ปรากฏในนวนิยาย เรื่อง กลิ่นกาสะลอง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเอกสารและเสนอผลการศึกษา ด้วยวิธีพรรณนาวิเคราะห์ ผลการศึกษา พบว่า หลักธรรมทิศ 6 ปรากฏเด่นชัดและมีความสอดคล้องกับนวนิยาย เรื่อง กลิ่นกาสะลอง คือ 1. ทิศเบื้องหน้า ได้แก่ มารดาบิดา พบการกระทำของตัวละครในด้านบุตรธิดาพึงบำรุงมารดาบิดาและมารดาบิดาย่อมอนุเคราะห์บุตรธิดา 2. ทิศเบื้องขวา ได้แก่ ครูอาจารย์ พบการกระทำของตัวละครในด้านศิษย์พึงบำรุงครูอาจารย์และครูอาจารย์ย่อมอนุเคราะห์ศิษย์ 3. ทิศเบื้องหลัง ได้แก่ บุตรภรรยา พบการกระทำของตัวละครในด้านสามีบำรุงภรรยาและภรรยาย่อมอนุเคราะห์สามี 4. ทิศเบื้องซ้าย ได้แก่ มิตรสหาย พบการกระทำของตัวละครในด้านบุคคลพึงบำรุงมิตรสหายและมิตรสหาย ย่อมอนุเคราะห์ตอบ 5. ทิศเบื้องล่าง ได้แก่ คนรับใช้และคนงาน พบการกระทำของตัวละคร ในด้านนายพึงบำรุงคนงานและคนงานย่อมอนุเคราะห์นาย และ 6. ทิศเบื้องบน ได้แก่ พระสงฆ์ พบการกระทำของตัวละครในด้านคฤหัสถ์ย่อมบำรุงพระสงฆ์และพระสงฆ์ย่อมอนุเคราะห์คฤหัสถ์ ความสัมพันธ์ของตัวละครที่เกี่ยวเนื่องด้วยการกระทำร่วมกันในอดีตชาติส่งผลให้เกิดความสัมพันธ์ในภพชาติต่อไป แสดงให้เห็นถึงหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่แฝงอยู่ในนวนิยาย เรื่อง กลิ่นกาสะลอง และสะท้อนให้เห็นว่าความเชื่อเรื่องกรรมและเรื่องภพชาติยังคงปรากฏอยู่ในสังคมไทยสืบเนื่องจนถึงปัจจุบัน
เอกสารอ้างอิง
คม ชัด ลึก ลึกกว่าข่าว. (2562). จอแก้ว เรื่องย่อละคร 'กลิ่นกาสะลอง' (เต็มเรื่อง). เรียกใช้เมื่อ 1 ตุลาคม 2563 จาก https://www.komchadluek.net/news/ent/374785
ธนภร วงศกรฉัตร. (2561). ศึกษาวิเคราะห์ปุรัตถิมทิสในพุทธปรัชญาเถรวาท (วิทยานิพนธ์ปริญญาศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). นครปฐม : มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
เนียรปาตี. (2561). กลิ่นกาสะลอง. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพ ฯ : แสงดาว.
ประโยชน์ฐิติ นุตร์อำพันธ์. (2549). เพราะชีวิตถูกลิขิตโดยกรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สร้างสรรค์บุ๊คส์.
พชร ช่วยเชื้อ. (2551). ทิศ 6. กรุงเทพมหานคร : Dดี.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 12. เรียกใช้เมื่อ 1 ตุลาคม 2563 จาก https://84000.org/tipitaka/dic/ d_item.php?i=265
สุชาติ บุษย์ชญานนท์. (2561). ตามกระแสบุพเพสันนิวาส : มุมมองพุทธปรัชญา. เรียกใช้เมื่อ 1 พฤศจิกายน 2563 จาก http://oknation.nationtv.tv/blog/pmprapas/2018/ 05/20/entry-6/comment
พุทธทาสภิกขุ. (2554). อุดมคติแก้ปัญหาได้ทุกชนิด. กรุงเทพฯ : ดวงตะวัน.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน.
วศิน อินทสระ. (2555). หลักกรรมและการเวียนว่ายตายเกิด. พิมพ์ครั้งที่ 25. กรุงเทพฯ : ธรรมดา.
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสนมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช. (2560). หนังสือสอนพระพุทธศาสนาแก่เด็ก“ทิศ 6” และ “สังคหวัตถุ 4”. นครปฐม : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร


