การศึกษาสภาพปัจจุบัน ความต้องการ และสังเคราะห์ชุดความรู้ในการพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา
คำสำคัญ:
สภาพปัจจุบันและความต้องการ, ชุดความรู้, หลักสูตรประวัติศาสตร์, ลุ่มน้ำฝางบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการวิจัย เรื่อง การพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝางโดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม เพื่อเสริมสร้างพลเมืองท้องถิ่นตื่นรู้ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาสภาพปัจจุบันในการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง 2. ศึกษาความความต้องการในการพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง 3. สังเคราะห์ชุดความรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง โดยผู้วิจัยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) และรวมรวบข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบวิเคราะห์เอกสาร แบบบันทึกภาคสนาม แบบการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์สรุปอุปนัย (Analytic Induction) ร่วมกับการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันในการพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง มีเนื้อหาประวัติศาสตร์เกี่ยวข้องกับตำนาน และประวัติศาสตร์กระแสหลัก ซึ่งการสอนประวัติศาสตร์ท้องถิ่นที่ใช้อยู่ไม่สอดคล้องกับสภาพปัจจุบัน นักเรียนมองว่าเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย 2. ความต้องการในการพัฒนาหลักสูตรประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝาง ควรนำเรื่องในท้องถิ่นมาบรรจุในเนื้อหา จัดกิจกรรมให้นักเรียนได้ปฏิบัติ ลงพื้นศึกษาเรียนรู้ร่วมกับคนในชุมชนด้วยเนื้อหาเชิงลึกและสะท้อนความเป็นจริง ปราชญ์ชุมชนต้องการพัฒนาชุมชนให้เป็นศูนย์การเรียนรู้ตลอดชีวิต และเป็นวิทยากรท้องถิ่นได้ 3. การสังเคราะห์ชุดความรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นลุ่มน้ำฝางสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา จำแนกได้ 3 ยุค 1) ความรู้ในอดีต 2) ความรู้ในปัจจุบัน 3) ความรู้ในอนาคต
เอกสารอ้างอิง
กนกวรา พวงประยงค์ และ สานิตย์ หนูนิล. (2561). สังคมชนบทไทยสมัยใหม่กับปัจจัยกำหนดวิถีการดำเนินชีวิต. ใน วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 44(2), 34 - 64.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์แห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). รายงานการศึกษาวิจัยสภาพการจัดการเรียนการสอนวิชาประวัติศาสตร์ ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
กีรินทร์ สหเวียน. (2546). กระบวนการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่นโดยการทำวิจัยเชิงปฏิบัติการ : กรณีศึกษาครูชั้นประถมศึกษาในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เฉลิม นิติเขตต์ปรีชา. (2561). เทคนิควิธีการสอนประวัติศาสตร์ กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยรัตน์ สุทธิรัตน์. (2560). การพัฒนาหลักสูตร: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 6) กรุงเทพฯ : วีพรินท์.
ณัฐติกาญจน์ สีเหนี่ยง. (2555). การสังเคราะห์ชุดความรู้ท้องถิ่นเพื่อส่งเสริมการศึกษาของชุมชน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เดลินิวส์ออนไลน์. (2564). ศธ.จัดใหญ่ปรับการเรียนเปลี่ยนการสอนวิชาประวัติศาสตร์. เรียกใช้เมื่อ 4 กันยายน 2564 จาก https://www.dailynews.co.th/news/228170/
ทวีศิลป์ สืบวัฒนะ. (2554). แนวคิดและแนวทางการศึกษาประวัติศาสตร์ท้องถิ่น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : อินทนิล.
ธงชัย วินิจจะกูล. (2562). ออกนอกขนบประวัติศาสตร์ไทย. นนทบุรี : ฟ้าเดียวกัน.
นันทนา ราชเฉลิม. (2557). การจัดการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโดยใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม : กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านโนนปอแดง จังหวัดเลย (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ภิญญพันธุ์ พจนะลาวัณย์. (2561). ประวัติศาสตร์สำเหนียก. กรุงเทพฯ : มติชน.
ยงยุทธ ชูแว่น. (2562). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ : ยิปซีกรุ๊ป.
เรณู อรรฐาเมศร์ และคณะ. (2554). โครงการยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วศิณ ปัญญาวุธตระกูล. (2562). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: วิธีการศึกษาเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม พิษณุโลก : รัตนสุวรรณการพิมพ์ 3.
สภาวัฒนธรรมอำเภอฝาง. (2558). ประวัติศาสตร์เมืองฝาง. (พิมพ์ครั้งที่ 2) เชียงราย : ล้อล้านนา.
สุนทรชัย ชอบยศ. (2562). ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นเพื่อการพัฒนารากฐานท้องถิ่นที่เข้มแข็งและยั่งยืน. วารสารสถาบันพระปกเกล้า. 17(2), 115 - 138.
อานันท์ กาญจนพันธ์. (2564). ก้าวข้ามวาทกรรมสู่พื้นที่ความรู้ : จุดตัดของข้อถกเถียงทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ : สยามปริทัศน์.
องอาจ นัยพัฒน์. (2554). การออกแบบการวิจัย: วิธีการเชิงปริมาณ เชิงคุณภาพ และผสมผสานวิธีการ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรรถจักร์ สัตยานุรักษ์ และคณะ. (2548). โครงการประสานงานเพื่อประมวลและสังเคราะห์องค์ความรู้เกี่ยวกับชุมชน. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อรรถจักร สัตยานุรักษ์. (2556). บทสังเคราะห์ยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ. เชียงใหม่ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
อรรถจักร สัตยานุรักษ์. (2560). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ โครงการ “ความเปลี่ยนแปลง “ชนบท” ในสังคมไทย : ประชาธิปไตยบนความเคลื่อนไหว”. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
