วารสารการพัฒนาสังคมและพลเมืองสมัยใหม่

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะ 4Cs ของผู้เรียนยุคดิจิทัล ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8

พระมหาอำพล ธนปญฺโญ ชัยสารี — 2026-02-28

การวิจัยเรื่อง การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะ 4Cs ของผู้เรียนยุคดิจิทัลในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8 มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนรู้ (2) พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning ที่มุ่งพัฒนาทักษะ 4Cs และ (3) เปรียบเทียบทักษะ 4Cs ของผู้เรียนก่อนและหลังการใช้รูปแบบที่พัฒนาขึ้น การวิจัยเป็นแบบวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) ดำเนินการ 3 ระยะ กลุ่มตัวอย่างระยะศึกษาสภาพ ได้แก่ ผู้บริหาร ครู และบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 175 คน จากประชากร 320 คน โดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น และระยะทดลองใช้รูปแบบกับผู้เรียนจำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบประเมินรูปแบบ แผนการจัดการเรียนรู้ แบบประเมินทักษะ 4Cs และแบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ และการคำนวณขนาดอิทธิพล (Cohen’s d)
ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.12, S.D = 0.48) ขณะที่ปัญหาอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.21, S.D = 0.56) (2) รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ ได้แก่ การกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ตามทักษะ 4Cs การออกแบบกิจกรรมเชิงรุก การบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัล และการประเมินผลตามสภาพจริง ได้รับการประเมินความเหมาะสมในระดับมากที่สุด ( = 4.63, S.D = 0.41) และ (3) คะแนนทักษะ 4Cs หลังเรียน (M = 4.35, SD = 0.44) สูงกว่าก่อนเรียน ( = 3.18, S.D = 0.52) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 12.87, p < .001) โดยมีขนาดอิทธิพลในระดับสูงมาก (Cohen’s d = 2.04) แสดงให้เห็นว่ารูปแบบที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิผลอย่างชัดเจนในการยกระดับทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของผู้เรียนในบริบทโรงเรียนพระปริยัติธรรม

การบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย

นัสชนะ ส่างช้าง — 2026-02-28

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย 2) เพื่อเสนอแนะแนวทางการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย แบ่งการศึกษาและรวบรวมข้อมูลจากหนังสือ เอกสาร งานวิจัย วิทยานิพนธ์ต่างๆ และเอกสารอื่นๆ และการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย เนื่องจากไม่ทราบจำนวนประชาชนที่แน่นอน จึงใช้รูปแบบวิธีการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ได้จำนวน 200 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์โดยใช้ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า การบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการดำรงชีวิตของบุคลากรในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดหนองคาย อยู่ในระดับมากที่สุด มีคะแนนเฉลี่ย 4.23 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านมีเหตุผล ด้านมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี ด้านความรู้ อยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนด้านพอประมาณอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านคุณธรรม มีคะแนนเฉลี่ย 4.33 รองลงมาได้แก่ ด้านมีเหตุผล ด้านมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี และด้านมีเหตุผล มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากัน 4.23 คะแนน ด้านความรู้มีคะแนนเฉลี่ย 4.22 และด้านพอประมาณ มีคะแนนเฉลี่ย 4.14

ข้อเสนอแนะการบูรณาการหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเครื่องมือที่ทำให้การดำเนินชีวิตในยุคปัจจุบันที่มีความตื่นตัวในกระแสบริโภคนิยมอย่างรุนแรงเป็นไปอย่างเหมาะสม ทำให้ประชาชนมีการประมาณตน มีการวางแผนทางการเงิน มีการออม และทำให้ชีวิตของประชาชนมีความมั่นคงมากขึ้น

ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8

ฐิติวัสส์ หมั่นกิจ — 2026-02-28

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา 2) ศึกษาระดับสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8 และ 3) พัฒนาและตรวจสอบโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอนจำนวน 200 คน จากประชากร 320 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง
ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.11, S.D. = 0.46) 2) สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.18, S.D. = 0.43) และ 3) ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อสมรรถนะครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (β = 0.69) โดยโมเดลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (CFI = 0.96, RMSEA = 0.031) สรุปได้ว่า ภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของผู้บริหารมีบทบาทสำคัญต่อการยกระดับสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ในบริบทโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา

การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ เรื่อง “มรดกโลกบ้านเชียง” เพื่อส่งเสริมความภาคภูมิใจในท้องถิ่นอุดรธานีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี

พระวรศานต์ วรธมฺโม วัฒนวงศ์ — 2026-02-28

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ เรื่อง “มรดกโลกบ้านเชียง” เพื่อส่งเสริมความภาคภูมิใจในท้องถิ่นอุดรธานีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครอุดรธานี การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน โดย ศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการจัดการเรียนรู้วัฒนธรรม กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 300 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่ายตามสูตรทาโร่ยามาเน และผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 12 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน มีค่า IOC ตั้งแต่ 0.80 ขึ้นไป และมีค่าความเชื่อมั่นตามวิธีของครอนบาคอยู่ในระดับสูง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า สภาพการจัดการเรียนรู้วัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมความภาคภูมิใจในท้องถิ่นอุดรธานีโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 2.94, S.D. = 0.99) โดยการจัดกิจกรรมเกี่ยวกับ “มรดกโลกบ้านเชียง” มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด (2) แนวทางการพัฒนารูปแบบควรเป็นนวัตกรรมกระบวนการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้นตอน บูรณาการแนวคิด Place-Based Education และทฤษฎี Constructivism เปิดโอกาสให้ผู้เรียนเรียนรู้จากประสบการณ์จริง การทัศนศึกษา การใช้ปราชญ์ท้องถิ่น และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงประวัติศาสตร์ในพื้นที่จริง คือ Ban Chiang Archaeological Site ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดย UNESCO
ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการบูรณาการแหล่งเรียนรู้ท้องถิ่นเข้าสู่หลักสูตรอย่างเป็นระบบสามารถยกระดับความภาคภูมิใจในท้องถิ่นและจิตสำนึกในการอนุรักษ์วัฒนธรรมได้อย่างมีนัยสำคัญเชิงคุณภาพ และมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นรูปแบบต้นแบบสำหรับโรงเรียนในบริบทพื้นที่อื่น

การบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ในจังหวัดหนองคาย

มุจจรินทร์ ทัศดรกุลพัฒน์ — 2026-02-28

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดหนองคาย และ 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของบุคลากรเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาล จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูผู้สอนในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดหนองคาย จำนวน 140 คน ซึ่งได้มาโดยการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie and Morgan และใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในจังหวัดหนองคาย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.21, S.D. = 0.57) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ หลักคุณธรรม รองลงมา ได้แก่ หลักความรับผิดชอบ และหลักนิติธรรม ตามลำดับ และ 2) บุคลากรที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงานแตกต่างกัน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมาภิบาลไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05