ผลลัพธ์ของรูปแบบการสอนแบบ Picture Word Inductive Model (PWIM) ต่อความสามารถ ในการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2  ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย

นัตถยา บรรหาร; ชิดชนก  มีนาสันติรักษ์; ศาสตรา  มาพร

ผู้แต่ง

นัตถยา บรรหาร คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, ประเทศไทย
ชิดชนก มีนาสันติรักษ์ คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, ประเทศไทย
ศาสตรา มาพร คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

การสอนแบบอุปนัยด้วยภาพและคำ, ความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการใช้รูปแบบการสอนแบบอุปนัยด้วยภาพและคำ (Picture Word Inductive Model หรือ PWIM) ในการพัฒนาความสามารถในการเขียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา โดยใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 32 คน ทำการทดสอบก่อนเรียน (pre-test) และหลังเรียน (post-test) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ผลการวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาพบว่า คะแนนเฉลี่ยหลังเรียน ( = 21.2) สูงกว่าก่อนเรียน ( =20.8) เพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เมื่อทำการทดสอบ paired Samples t-test เพื่อหาความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ พบว่า ค่าสถิติ t เท่ากับ -0.361 และค่าความน่าจะเป็นของผลลัพท์ (p) เท่ากับ 0.360 ซึ่งมีค่าสูงกว่าระดับนัยสำคัญที่ 0.05 ผลการวิจัยสรุปได้ว่า การจัดการเรียนรู้ด้วยรูปแบบ PWIM ไม่ได้ทำให้ความสามารถในการเขียนของนักเรียนหลังเรียนแตกต่างจากก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษานี้ ขัดแย้ง กับงานวิจัยก่อนหน้าที่ยืนยันว่า PWIM มีประสิทธิผลในการพัฒนาทักษะการเขียนสะกดคำและคำศัพท์ การไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญนี้อาจเป็นผลมาจาก ความไม่สม่ำเสมอในการเรียนรู้ของกลุ่มตัวอย่าง หรือ ความเข้มข้นของการแทรกแซงที่ไม่เพียงพอ รวมถึงบริบทโรงเรียนในการวิจัยนี้มีความแตกต่างจากงานวิจัยก่อนหน้า

เอกสารอ้างอิง

ณริณฐ์พัชร คงแสงจันทร์ & เด่นดาว ชลวิทย์. (2566). การเปรียบเทียบความสามารถการอ่านและ

เขียนสะกดคำของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ระหว่างที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบ Picture Word Inductive Model (PWIM) กับวิธีการสอนปกติ. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(2), 111–122.

ณัฏฐณิชา หทัยพัฒน์โภคิน & ลำไย สีหามาตย์. (2568). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้รูปแบบ

สืบเสาะหาความรู้ 5 ขั้นตอนร่วมกับการสอนอ่านแบบ PWIM เพื่อพัฒนาทักษะด้านการอ่านและการเขียนสะกดคำในมาตราตัวสะกด สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 603–618.

ณัฐพร เหมือนชู & น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์. (2568). การพัฒนาความสามารถในการอ่านสะกดคําของ

นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ PWIM ร่วมกับเทคนิคเกมมิฟิเคชัน. Journal of Buddhist Education and Research, 11(2), 557–568.

พนิดา ใจกล้า & ศิริพร พึ่งเพ็ชร์. (2566). ผลของการใช้การจัดการเรียนรู้แบบ PWIM ร่วมกับการ

เรียนรู้แบบเพื่อนช่วยเพื่อนต่อความสามารถในการอ่านคำศัพท์ภาษาจีนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 8(3), 62-75.

วสิตา หลอดทอง & ชิดชไม วิสุตกุล. (2568). การพัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ โดย

ใช้การจัดการเรียนรู้แบบ PWIM ร่วมกับแอปพลิเคชันเพื่อการเรียนรู้ สำหรับนักเรียนชั้น

ประถมศึกษาปีที่ 4. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์, 11(1), 73-85.

ศศิรัญ บาลจบ. (2567). ผลของการใช้รูปแบบการเรียนการสอนพิกเจอร์เวิร์ดที่มีต่อความสามารถใน

การเรียนรู้คําศัพท์ของนักเรียนไทย. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 7(1), 236-244.

Bhattarachaiyakorn, S., & Phettakua, S. (2023). English speaking anxiety among

Northeastern Thai university students. LEARN Journal: Language Education and Acquisition Research Network, 16(1), 384–407.

Calhoun, E. F. (1999). Teaching beginning reading and writing with the Picture Word

Inductive Model. ASCD.

Hidayati, E. N. (2021). The effect of Picture Word Inductive Model (PWIM) on the

students’ English writing achievement at junior high school. Exposure Jurnal Pendidikan Bahasa Inggris, 10(1), 47–55. https://doi.org/10.26618/exposure.v10i1.4947

Maporn, S., & Praphan, P. (2021). Issue on study of Aviation English as a lingua franca:

A documents review. Journal of Social Sciences and Humanities Research in Asia, 27(1), 129–126.

The jamovi project. (2025). Jamovi. Retrieved from https:jamovi.org.

Thornbury, S. (2002). How to teach vocabulary. Pearson Education Limited.