รูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้มีความสามารถพิเศษ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ให้มีคุณภาพตามมาตรฐานโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้, ความสามารถพิเศษ, มัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัยบทคัดย่อ
วิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้มีความสามารถพิเศษระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ให้มีคุณภาพตามมาตรฐานโรงเรียน มีขั้นตอนการวิจัย 2 ระยะ ดังนี้ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัจจุบัน ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ มีวิธีดำเนินการวิจัย 3 ขั้นตอน 1.1 ศึกษาสภาพปัจจุบันของการจัดการเรียนรู้ โดยการสังเคราะห์เอกสารรายงานผลการพัฒนาผู้มีความสามารถพิเศษ รายงานวิจัยการประเมินโครงการ รายงานประจำปี 1.2 ศึกษาสภาพปัจจุบัน และความต้องการของการจัดการเรียนรู้ โดยการสอบถาม ผู้บริหาร 1.3 ศึกษาแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้โดยการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ ระยะที่ 2 สร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ มีวิธีดำเนินการวิจัย 2 ขั้นตอน 2.1 สร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยผู้วิจัยวิเคราะห์ผลการวิจัยในระยะที่ 1 2.2 ตรวจสอบรูปแบบการจัดการเรียนรู้ โดยการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ ผลการวิจัย 1. สภาพปัจจุบัน ความต้องการและแนวทางการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า 1.1 สภาพปัจจุบันของการจัดการเรียนรู้ ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 1.2 ด้านที่มีความต้องการจำเป็นสูงสุด 3 อันแรก ได้แก่ ขั้นส่งเสริมพัฒนาให้ดีขึ้น ขั้นเพิ่มพูนทักษะ และขั้นขยายความรู้ และ 1.3 แนวทางการพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ ได้ข้อสรุปรูปแบบประกอบด้วย 3 ส่วน คือ ส่วนนำ ส่วนเนื้อหา และส่วนเงื่อนไขความสำเร็จ 2. ผลการสร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ พบว่า 2.1 รูปแบบการจัดการเรียนรู้ มีส่วนประกอบ 3 ส่วน ดังนี้ ส่วนนำประกอบด้วย หลักการ วัตถุประสงค์ และกรอบแนวคิดทฤษฎี ส่วนเนื้อหาประกอบด้วย การจัดการเรียนรู้ 9Es ส่วนเงื่อนไขประกอบด้วย ผู้บริหารมีนโยบายการจัดการศึกษาสมรรถนะของครู โรงเรียนได้รับการสนับสนุนทรัพยากร และผู้ปกครองเข้าใจและสนับสนุนการเรียนรู้ 2.2 รูปแบบการจัดการเรียนรู้ในภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2561). หลักการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บรรจง เจริญสุข. (2552). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาตามหลักธรรมภิบาลในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตจังหวัดภาคใต้ตอนบน. ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ภพ เลาหไพบูลย์. (2542). แนวการสอนวิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รมย์ พะโยม. (2553). รูปแบบการบริหารการปฏิบัติงานของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 2(4): 2-15.
ศักดิ์จิต มาศจิตต์. (2550). การพัฒนารูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตตรวจราชการที่ 11. ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย สัมฤทธิผล ก้าวไกล ในระดับนานาชาติ. กรุงเทพฯ: โมเดิร์นฟิล์ม เซ็นเตอร์.
สุนีย์ เหมาะประสิทธิ์. (2544). การเสริมสร้างศักยภาพนักเรียนกรุงเทพมหานครด้านวิทยาศาสตร์และมิติสัมพันธ์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี (ฉบับบัณฑิตศึกษา)
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
