ความภักดี: ปัจจัยแห่งความยั่งยืนของธุรกิจ
คำสำคัญ:
ความภักดี, ความยั่งยืนของธุรกิจบทคัดย่อ
ความภักดีเป็นกลยุทธ์ที่สำคัญสำหรับองค์กรหรือธุรกิจทุกประเภทที่จะทำให้ได้เปรียบคู่แข่งขันในระยะยาวไม่ว่า จะเป็นองค์กรหรือธุรกิจตั้งแต่ขนาดเล็กไปจนถึงขนาดใหญ่ ผู้บริหารควรให้ความสำคัญในทุกช่วงเวลาอย่างสม่ำเสมอ เพราะการสร้างความภักดีเป็นเครื่องมือเชื่อมโยงความสัมพันธ์ระหว่างองค์กรหรือธุรกิจกับผู้ที่เกี่ยวข้องและผู้บริโภคโดยทางตรงและโดยทางอ้อมที่เป็นเครื่องมือที่ดีกว่าการทำการตลาดที่ต้องใช้งบประมาณจำนวนมาก ทั้งนี้จะทำให้เกิดผลกำไรให้กับองค์กรหรือธุรกิจโดยง่ายและสม่ำเสมอ นำมาซึ่งความสำเร็จอย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ธธีธ์ธร ธีรขวัญโรจน์. (2561). การตลาดบริการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธนาคารกรุงไทย. (2566). เทคนิคลดต้นทุน สร้างกำไรสำหรับพ่อค้าแม่ค้า. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2567. จาก https://krungthai.com/th/financial-partner/learn-financial/1667.
ธนาคารกรุงไทย. (2566). 3 แนวทางปรับตัวเข้าสู่ Online Marketing ของ SME. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2567. จาก https://krungthai.com/th/financial-partner/learn-financial/1696.
ภิเษก ชัยนิรันดร์. (2556). อีคอมเมิร์ซและการตลาดออนไลน์. กรุงเทพฯ: โปรวิชั่น.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2564). เจาะลึกพฤติกรรมผู้บริโภค ปี 2022 พร้อมเปิดอินไซด์แต่ละ Generation ที่ธุรกิจต้องรู้และ ปรับตัวให้ทัน. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2565, จาก https://www.kasikornbank.com/th/personal/thewisdom/articles/Pages/Business-Empowerment_Onward60_2021.aspx.
Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the value of a brand name. New York, NY: The free press.
Blair, M., Armstrong, R. and Murphy, M. (2003). The 360 degree brand in Asia: Creating more effective marketing communications. Singapore: John Wiley& Sons (Asia).
Dick, A.S., and Basu, K. (1994). Customer loyalty: towards an integrated framework. Journal of The Academy of Marketing Science, 22(2), 99-113.
Dunn, D. (1997). Relationship marketing: A 35minute primer. Frequency marketing Strategies, strategic research Institute. Chicago: Omni Chicago Hotel.
Ivanauskiene, N. and Auruskevicien, V. (2009). Loyalty programs challenges in retail banking industry. Economics & Management, 14(2009), 407-412.
Jalilvand, M., Wu, C., Schmid, J. and Zwick, T. (2014). Quantitative imaging ofnumerically realistic human head model using microwave tomography. Electronics Letters, 50(4), 255-256.
Kotler, P. and Keller, K. L. (2009). Marketing management. 1 3thed. Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice-Hall.
Kotler, P. and Keller, K. L. (2016). Marketing management. Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
Liat, C. B., Mansori, S. and Huei, C. T. (2014). The associations between service quality, corporate image, customersatisfaction, and loyalty: Evidence from the Malaysian hotel industry. Journal of Hospitality Marketing & Management, 23(3), 314–326
Oliver, R. L. (1999). Whence consumer loyalty?. Journal of Marketing, 63(4), 33-44.
Park, E., Kim, K. J. and Kwon, S. J. (2017). Corporate social responsibility as adeterminant of consumer loyalty: An examination of ethical standard, satisfaction, and trust. Journal of Business Research, 76(Supplement C), 8-13.
Pong, L. T., and Yee, T. P. (2001). An integrated model of service loyalty. Academy of business and administrative sciences 2001 international Conferences Brussels Belgium, 1-26.
Singh, J. and Saini, S. (2 0 1 6 ). Importance of CEM in CRM-CL framework. Journal Of Modelling in Management, 11(1), 91-115
Srivastava, R. K., Shervani, T. A., and Fahey, L. (2000). Market-based assets and shareholder value:A framework for analysis. Journal of Marketing, 62(1), 2–18.
Szczepanka, K. and Gawron, P. P. ( 2011) . “ Changes in approach to customer loyalty. ” Contemporary Economics, 5(1), 60-69.
Zeithaml, V. A., Berry, L. L., and Parasuraman, A. (1996). The behavioral consequences of service quality. Journal of Marketing, 60, 31-46.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความนี้ได้รับการเผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) ซึ่งอนุญาตให้ผู้อื่นสามารถแชร์บทความได้โดยให้เครดิตผู้เขียนและห้ามนำไปใช้เพื่อการค้าหรือดัดแปลง หากต้องการใช้งานซ้ำในลักษณะอื่น ๆ หรือการเผยแพร่ซ้ำ จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากวารสาร
